ต่อสู้ที่ดุเดือด
ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยมารหน้าตาดุร้าย ราวกับต้องการทำลายทุกสิ่ง
พลังหลากสีสันและพลังมารอันน่าสะพรกลัวเติมเต็มห้องโถงในพริบตา
หวังฮ่าวมองมารที่ปรากฏกะทันหัน หัวใจหนักอึ้ง ตระกูลหลินเตรียมการไว้แล้ว
“อย่าขัดขืน ข้าจะพาพวกเจ้าไป!” หวังฮ่าวกล่าวกับโจวไป๋และคนอื่นๆ
โจวไป๋และคนอื่นๆ มีสีหน้าดีใจ หรือหวังฮ่าวมีวิธีพิเศษ?
พวกเขาไม่แปลกใจ หวังฮ่าวคืออัจฉริยะที่นักรบศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาชิงให้ความสำคัญ การมีวิธีเอาตัวรอดไม่ใช่เรื่องน่าประหลาด
อยากสู้ก็สู้ไป ที่นี่อันตรายเกิน ข้าถอนตัวก่อนดีกว่า
หวังฮ่าวหัวเราะเย็นในใจ ก่อนใช้พลังมิติห่อหุ้มคนของสมาคมเทียนอู่ไว้แน่น
“ขวางหวังฮ่าวไว้…” หลินถงบนเวทีเหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ตะโกนด้วยความตกใจ
ในทันใด มารจำนวนมากพุ่งเข้าหาหวังฮ่าว
คลื่นพลังจากการพุ่งชนราวจะฉีกมิติให้แตกสลาย
เมื่อหลินถงตะโกน ผู้คนในห้องโถงหลายคนจ้องหวังฮ่าวตาไม่กะพริบ
หวังซยงที่อยู่ไกลออกไปมีแววฆ่าฟันลึกซึ้งในดวงตา แต่ยังคงอดกลั้นไม่ลงมือ
ไอ้เด็กนี่คิดทำอะไร? ข้างกายหลินอันมีนักรบจากห้างนักรบปกป้องเขาอย่างแน่นหนา
“ลาก่อนเจ้า!” หวังฮ่าวรำพึงในใจ ก่อนใช้พลังมิติขนาดมหาศาลห่อหุ้มทุกคน
โจวไป๋และคนอื่นๆ รู้สึกว่าร่างกายถูกพลังอันน่าทึ่งห่อหุ้ม ก่อนสูญเสียสติไป…
เมื่อค่ายกลมิติของหวังฮ่าวทำงาน
ร่างของหวังฮ่าวและคนอื่นๆ หายไปจากห้องโถงงานเลี้ยงอันแปลกประหลาดในพริบตา
หลินถงบน
