บทที่ 148 งานเลี้ยงเริ่มต้น
พลังหยวนอันแข็งแกร่งล็อกเป้าจางเหวินเทาอย่างแน่นหนา
เจตจำนงสังหารอันเย็นเยียบทำให้เขารู้สึกเหมือนตกลงสู่ถ้ำน้ำแข็ง เซลล์ทั่วร่างกายตกอยู่ในความเงียบงัน
จางเหวินเทารู้สึกว่าตนอยู่ห่างจากความตายเพียงก้าวเดียว
ใครกัน กล้าลงมือกับข้าในตระกูลหลิน… หัวใจของจางเหวินเทาถูกความกลัวกลืนกิน
ราวกับวินาทีต่อไปเขาจะตาย…
ด้านหลังของจางเหวินเทา หญิงสาวงดงามในชุดกระโปรงสีอ่อนจ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา
มิใช่ฉู่เมิ่งเหยาแล้วจะเป็นใคร…
“คุณหนูฉู่ ขอโทษด้วย คุณชายจางเมาแล้ว เพิ่งพูดเล่นไป!”หลินอันที่อยู่ข้างๆ รีบกล่าว
จางเหวินเทาตายได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เขายังมีประโยชน์
“ตูม ตูม ตูม!!!”
เมื่อหลินอันพูดจบ กลิ่นอายของฉู่เมิ่งเหยาระเบิดออกมา
หลินอันและจางเหวินเทาถูกพลังกระแทกจนปลิวกระเด็น
ทั้งสองกระแทกเสาหินขนาดใหญ่ข้างตระกูลหลิน เสาหินแตกเป็นเสี่ยง
“ไอ้พวกหน้าไม่อาย คราวหน้าถ้าข้าได้ยินเจ้าปากพล่อยอีก เทพเซียนก็ช่วยไม่ได้!” ฉู่เมิ่งเหยากล่าวเย็นชา
พูดจบ เธอสะบัดเอวบาง เดินเข้าตระกูลหลิน
แขกโดยรอบมองฉู่เมิ่งเหยาด้วยความเกรงกลัว
“ปรมาจารย์!! เทพธิดาฉู่เลื่อนสู่ปรมาจารย์แล้ว…”
“ไอ้จางนั่นปากเสียจริง ในงานแบบนี้ กล้าพูดจาเช่นนั้น ยังถูกตัวจริงจับได้ ตระกูลจางเสียหน้าหมด…”
“ใช่แล้ว… เรื่องแบบนี้พูดลับหลังก็พอ ที่นี่มันงานอะไร…”
…
แขกโดยรอบซุบซิบ แสดงความไม่พอใจต่อจางเหวินเทา
ใต้เสาหิน หล