บทที่ 131 ซากโบราณ
นักเรียนรอบข้างตื่นเต้นเมื่อเห็นสองยอดอัจฉริยะมาเจอกัน
ไม่รู้ว่าจะเกิดประกายไฟแบบไหน
“ไม่ทราบว่ารุ่นพี่หลินเฉิงมาหาฉันมีอะไร?” หวังฮ่าวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
หลินเฉิงให้ความรู้สึกกดดันเล็กน้อย แข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ขั้นเก้าทั่วไป
หลินเฉิงยิ้มอบอุ่นแล้วกล่าว “น้องหวังฮ่าว ฉันจะจัดงานเลี้ยงปรมาจารย์ที่ตระกูลหลินในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า ไม่รู้ว่าน้องหวังฮ่าวจะมีเวลามาร่วมงานไหม!”
หวังฮ่าวเลิกคิ้ว งานเลี้ยงปรมาจารย์… ช่างยิ่งใหญ่… แค่ปรมาจารย์เองไม่ใช่หรือ…
หลินเฉิงไม่รอคำตอบจากหวังฮ่าว เขาหยิบคำเชิญสีทองจากแหวนมิติ
“น้องหวังฮ่าว ถ้ามีเวลาก็แวะมานะ!” หลินเฉิงยิ้มแล้วกล่าว
หวังฮ่าวพยักหน้าแล้วรับคำเชิญ
ถ้ามีเวลาไปก็ไป ไม่มีเวลาก็… 哼…
หลินเฉิงมอบคำเชิญให้หวังฮ่าวแล้วจากไป
หวังฮ่าวมองหลินเฉิงที่เดินจากไป คิดอะไรบางอย่าง
ตระกูลหลินถือเป็นตระกูลชั้นนำในเมืองหลวง เคยมีนักรบศักดิ์สิทธิ์ปรากฏมา
หลินเฉิงในฐานะยอดอัจฉริยะของตระกูลหลินรุ่นนี้ บวกกับพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง
เขาเป็นตัวละครที่มีสีสันในตัวเอง
ช่างเถอะ ถึงเวลาค่อยดูอีกที
หวังฮ่าวเก็บคำเชิญสีทองเข้ากระแหวนมิติ แล้วมุ่งหน้าไปยังสำนักงานอาจารย์ของสถาบันตี้หวู่
…
สถาบันตี้หวู่
เขาเมฆดาว
“น้องหวังฮ่าว ข้างหน้าคือบ่อหยวนของสถาบันเรานะ!”ปรมาจารย์เฝิงหลัวพาหวังฮ่าวมองไปยังทิศทางของเขาเมฆดาว
รอบๆ เขาเมฆดาวมีผู้แข็งแกร่งคอยเฝ้ายา
