บทที่ 127 กระจกสวรรค์ว่าง
หวังฮ่าวไม่สนใจเสียงซุบซิบของเพื่อนร่วมชั้นรอบข้าง เพียงรอคำตอบจากหลินอันอย่างเงียบ ๆ
ไม่นาน หลินอันเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหยิ่งผยอง
เพื่อนร่วมชั้นที่เห็นท่าทางของหลินอันรู้ทันทีว่าเงินสตาร์คอยน์ของเขาถึงมือแล้ว
หวังฮ่าวตาเป็นประกาย เจ้าหมอนี่รวยเกินไปแล้ว สามแสนล้านสตาร์คอยน์เอามาได้จริง ๆ
“พ่อข้าส่งสามแสนล้านสตาร์คอยน์มาให้แล้ว เจ้าพร้อมหรือยัง?” หลินอันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เมื่อหลินอันพูดจบ เพื่อนร่วมชั้นทุกคนจ้องไปที่หวังฮ่าว
ตอนนี้ความกดดันอยู่ที่ฝั่งหวังฮ่าวแล้ว
หวังฮ่าวยกคิ้ว กล่าวว่า “โอนเงินมาก่อนเลย ฉันจะสู้กับนายเดี๋ยวนี้!”
เพื่อนร่วมชั้นตาโต โอนเงินก่อน?
หลินอันลังเล ไม่มีใครทำแบบนี้ สู้เสร็จค่อยจ่ายไม่ใช่หรือ?
“ชักช้าอะไร? ก่อนหน้านี้จางเหวินเทาก็โอนก่อน… ไม่สู้ก็ช่าง!” หวังฮ่าวแสยะยิ้ม
หลินอันกัดฟัน กล่าวว่า “ดี ดีมาก โอนให้ก่อนแล้วจะทำไม!”
จากนั้น หลินอันใช้โทรศัพท์โอนสามแสนล้านสตาร์คอยน์ให้หวังฮ่าวทันที
เมื่อเห็นยอดเงินในบัญชีเพิ่มขึ้นสามหมื่นล้าน หวังฮ่าวดีใจจนแทบระเบิด
“เริ่มได้หรือยัง?” หลินอันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ตอนนี้ความโกรธในใจของหลินอันถึงขีดสุด หวังฮ่าวผู้นี้น่ารังเกียจเกินไป ต้องสั่งสอนให้หนัก…
หวังฮ่าวพยักหน้า “เริ่มได้!”
“เพียะ!!!”
เมื่อคำพูดจบ หวังฮ่าวตบออกไปทันที
ฝ่ามือที่ผสานกับเคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บส่งหลินอันกระเด็น!
หล