มอง กล่าวเยาะเย้ย “หลินอัน? อะไรกัน ไอ้ตัวอะไร? หน้า? นายคู่ควรให้ฉันให้หน้าหรือ? ไปฉี่แล้วส่องกระจกดูตัวเองบ้าง…”
ไอ้หมอนี่ มาแล้วจะซื้อตราสั่งโบราณเทวะมารของฉันด้วย 50,000 ล้าน มันตลกสิ้นดี
หน้า? นายเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์หรือเทพยุทธกัน…
คำพูดของหวังฮ่าวดังก้องในชั้นเทวยุทธ
นักเรียนรอบข้างรู้สึกสมองสั่น หวังฮ่าวนี่รอดมาได้ยังไง
แค่ปากของเขา ก็ทำให้ตายได้…
หลินอันแทบเสียสติ ไอ้หวังฮ่าวนี่…
“ฉันตกลง 300,000 ล้าน ถ้านายแพ้ นายต้องให้ของนั้นกับฉัน และต้องคุกเข่าขอโทษ!” หลินอันกัดฟันพูด
ตอนนี้หลินอันถูกคำพูดของหวังฮ่าวกระตุ้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้
ในฐานะยอดอัจฉริยะของชั้นเทวยุทธและสมาชิกหลักของสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์
เขาเคยถูกยั่วโมโหเช่นนี้ที่ไหน โดยเฉพาะต่อหน้าคนมากมาย
หวังฮ่าวตาเป็นประกาย มีเด็กส่งเงินมาให้อีกแล้ว…
ดูไม่ออกว่าไอ้หมอนี่มี 300,000 ล้าน… คนเราต้องไม่ตัดสินจากภายนอก…
เมื่อหลินอันพูดเช่นนั้น นักเรียนรอบข้างตื่นเต้น
300,000 ล้านสตาร์คอยน์ เป็นการเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยเห็นในชั้นเทวยุทธ
“ถ้านายแพ้ ก็ต้องคุกเข่าขอโทษฉันเหมือนกัน!” หวังฮ่าวแค่นเสียง
ร่างหลินอันสั่นเล็กน้อย กัดฟัน “ไม่มีปัญหา ใครกลัวใคร อย่ามาขอถอนตัว!”
คำพูดดุจเข็มต่อหนามของทั้งคู่ทำให้นักเรียนรอบข้างตื่นเต้น
“หวังฮ่าว หลินอันนี้น่าจะทะลวงสู่ขั้นสิบ เป็นว่าที่ปรมาจารย์แล้ว นายต้องระวัง!” เฉินโซ่วกระซิบข้างห