ูกชายคนเดียวของนักรบศักดิ์สิทธิ์ถ้าคุณ… พลังคุณจะพุ่งเร็วแน่…” เสี่ยวชิงนวดขมับให้ฉู่เมิ่งเหยาถาม
สร้อยคอเทพจันทราบนโต๊ะเครื่องแป้งเปล่งแสงลึกลับ
สร้อยนี้เย่หยุนให้ฉู่เมิ่งเหยา
สวมแล้ว ฟื้นฟูพลังหยวนเร็วขึ้น และสงบจิตใจ
ของล้ำค่านี้ราคาแพงมาก
“ผู้ชายของฉันฉู่เมิ่งเหยาต้องเป็นวีรบุรุษ!” ภาพชายหน้ากากที่ตบหน้าเธอผุดในหัว
“เย่หยุน ถ้าไม่มีพ่อดี ฉันไม่มองด้วยซ้ำ!”ฉู่เมิ่งเหยาพูด ขจัดภาพนั้น
เสี่ยวชิงยื่นปาก เย่หยุนดีกับคุณหนู ส่งของบ่อย ช่วยแก้แค้น แถมหล่อ…
แต่เธอไม่กล้าพูด
“เอ่อ คุณหนูพูดถูก!” เสี่ยวชิงนวดขมับต่อ พึมพำ
“เย่หยุนเป็นคนยังไง เธอก็รู้!”ฉู่เมิ่งเหยาตาเย็น พูดเย็น
ฉู่เมิ่งเหยาเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดของสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์รู้เรื่องสกปรกของเย่หยุนดี
เย่หยุนใช้พลังและอิทธิพลของพ่อ ทำเรื่องเลวร้ายมากมาย…
และคนแบบเย่หยุน ยิ่งเย็นชา เขายิ่งคลั่ง…
ฉู่เมิ่งเหยาเจอคนแบบนี้มามาก รู้วิธีรับมือ…
คนแบบนี้ ใช้ได้ แต่ห้ามคิดเกินเลย
เพราะพ่อเขาเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เขา…
…
สนามรบมารที่รกร้าง
รอบๆ เต็มไปด้วยเลือดและศพมาร
กลิ่นคาวเลือดและเจตนาฆ่าฟุ้ง
ตู้หยางจื้อเป็นคนไม่เลว หวังฮ่าวฆ่ามารยมโลกตัวหนึ่ง คิด
ข้อมูลที่เงาดำเห็นและได้ยิน ส่งถึงหวังฮ่าว
เงาดำนี่เก่งเรื่องดักฟัง
เมื่อกี้เงาดำแอบฟังนานขนาดนั้น พวกนั้นไม่รู้ตัว
หวังฮ่าวตามเข็มทิศ เดินหามารยมโลกที่ขอบสนามรบ
เงาดำเข้าไปในค่ายมารโ
