บทที่ 103 ใครตีเทพธิดา
“พี่ใหญ่ ท่านไม่ลงมือเองหรือ? มารฉีอยู่อันดับ 35 ในรายชื่ออัจฉริยะเท่านั้น!” มารซานพูด
“ฉันมีเรื่องอื่นต้องทำ…” ดวงตาของมารเถิงเหมือนมีเลือดลุกไหม้
…
เมืองหลวง
ชั้นเรียนเทวะยุทธของสถาบันเมืองหลวง
เฉินโซ่วเพิ่งเลิกเรียน เตรียมออกจากชั้นเรียนเทวะยุทธ
โทรศัพท์ดัง “ติ๊ด ติ๊ด” ขึ้นมา
ไม่ใช่แค่เฉินโซ่ว โทรศัพท์ของเพื่อนร่วมชั้นเรียนเทวะยุทธหลายคนก็ดังขึ้น
เฉินโซ่วสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น…
“บ้าเอ๊ย เทพธิดาของฉันถูกตี…” ซูจิ่งข้าง ๆ ร้องตะโกน ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสาร
“นายนี่มันคนบ้ากาม เทพธิดาของนายมีกี่คนกัน ว่ามาก่อน…”
“ใช่ ใช่ แล้วอะไรที่เรียกว่าถูกตี บางทีอาจเป็นภารกิจของเจ้านายก็ได้…”
“เอ่อ ใช่ ไม่ผิด ภารกิจของเจ้านาย…”
…
คำพูดของซูจิ่งทำให้ทุกคนพูดคุยกัน
ทุกคนรู้จักนิสัยของซูจิ่งดี ถ้าเอาความคิดลามกออกจากหัวได้ ซูจิ่งคงเป็นปรมาจารย์ไปแล้ว…
เฉินโซ่วไม่สนใจการพูดคุยของเพื่อน ๆ แต่เปิดโทรศัพท์ดู
ภาพแรกที่เห็นคือรูปภาพ
ในภาพ หญิงสาวหน้าตางดงามนอนอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง สีหน้า ท่าทาง และอิริยาบถนั้นชวนให้คนรู้สึกสงสาร
นี่… ฉู่เมิ่งเหยา… เฉินโซ่วตาโต
ฉู่เมิ่งเหยาจากสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์?
ข้างรูปมีคำอธิบายละเอียดของเหตุการณ์
“เทพธิดาของฉัน