บทที่ 101 【เคล็ดยาวิญญาณเพลิง】
ไม่แปลกที่หมอเจียงให้ความกดดันมหาศาล และมองทะลุฉัน
นักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์จากแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน…
“ไม่ทราบว่าผู้พี่มีคำชี้แนะอะไร?” ฉันถาม
ต่อหน้านักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์ ความคิดเล็ก ๆ ไร้ประโยชน์
“น้องหวังฮ่าวสนใจเป็นศิษย์ฉัน เข้าแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตานไหม?” เจียงหยวนปั๋วถามตรง จ้องฉัน
“ทำไมเป็นฉัน?” ฉันถาม
แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตานเลือกศิษย์เข้มงวด ฝึกตั้งแต่เด็ก และเลือกจากภายใน
ไม่เคยรับศิษย์จากภายนอก
เจียงหยวนปั๋วยิ้ม “นายมีศักยภาพเป็นนักยุทธจิตเทวะ! การกลั่นยาต้องการพลังจิตแข็งแกร่ง ถ้าพลังจิตอ่อน ควบคุมความละเอียดไม่ได้”
ฉันเข้าใจ ทำไมนักยุทธจิตมีน้อย ที่แท้ยอดนักยุทธจิตไปกลั่นยา
“นักรบถึงขั้นปรมาจารย์ ไม่เพิ่มพลังจิตได้?” ฉันสงสัย
ถึงพลังจิตเพิ่มยาก แต่ถึงขั้นปรมาจารย์ พลังจิตเพิ่มตามขั้นยุทธ
และมีสมบัติล้ำค่าและยาเพิ่มพลังจิต
“เพิ่มด้วยขั้นหรือสิ่งภายนอก พลังจิตเพิ่มจำกัด และไม่ถึงขั้นสูงสุด!” เจียงหยวนปั๋วยิ้ม
ฉันพยักหน้า เข้าใจ
“ถ้าเป็นศิษย์ฉัน ฉันสอนเคล็ดกลั่นยาอันยิ่งใหญ่ และฝึกนายเป็นนักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์ ถ้าถึงนักยุทธจิตเทวะ ขึ้นกับนาย!” เจียงหยวนปั๋วพูด
ใจฉันเต้น เคล็ดกลั่นยา นักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์ โอกาสเป็นนักยุทธจิตเทวะ
แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน…
“ฉั