ยากรที่ใช้มหาศาล เหยาเฟิงในสมรภูมิสัตว์อสูรและมารใช้ชีวิตบนคมมีด ได้อะไรก็ใช้
ของที่ไม่ใช้ ขายให้หอทายลิขิต แลกของที่ใช้ได้…
กเผ่ามารง่ายและโหด ไม่เหมือนมนุษย์ที่มีกมากมาย หมัดคือเหตุผล
“ทิ้งของไว้… สองชั่วโมง… กลับมา…” ชายวัยกลางคนเมา พูด
ลู่เจี๋ยดีใจ บอกหวังฮ่าวหยิบดอกวิญญาณสวรรค์
หวังฮ่าวเก็บความคิด มอบดอกวิญญาณสวรรค์ให้ลู่เจี๋ย
วางวัตถุดิบกลั่นยาหยวนวิญญาณบนโต๊ะ ลู่เจี๋ยพาหวังฮ่าวออก
ลู่เจี๋ยแนะนำจุดยุทธภพให้หวังฮ่าว แล้วหาที่พัก
ในห้องพัก
หวังฮ่าวไม่หยุด หยิบ【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】 อ่าน
เมื่อเข้าใจ หวังฮ่าวหมุนพลังหยวนตามเส้นทางในวิชายุทธ
พลังหยวนสีเขียวอ่อนหมุนในเส้นลมปราณ ร่างรู้สึกร้อน
แบบนี้นี่ หวังฮ่าวสัมผัสร้อนอ่อน ๆ
พลังหยวนหมุนเร็ว ร่างหวังฮ่าวร้อนขึ้น
หวังฮ่าวฝึก【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】
หวังฮ่าวจมใน【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวลืมตา
【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】สมกับเป็นวิชายุทธระดับ B ฝึกชั่วโมงกว่า ยังไม่เริ่มต้น
หวังฮ่าวถอนหายใจ ถึงชำนาญ แต่รู้สึกขาดอะไร
ช่างมัน ไปเอายาหยวนวิญญาณก่อน ของดีเพิ่มพลัง
ไม่นาน เสียงเคาะประตูดัง
หวังฮ่าวเปิดประตู ลู่เจี๋ยรออยู่
“น้องหวังฮ่าว สมกับพลังน่าทึ่ง พักแป๊บเดียวยังฝึกวิชายุทธ!” ลู่เจี๋ยทึ่ง
ร่างหวังฮ่าวมีคลื่นพลังหยวน
พลังหยวนร้อน แน่นอนว่าฝึกวิชายุท