บทที่ 90 เข้าสมรภูมิครั้งแรก
หลินเฉิง รายชื่ออัจฉริยะ พวกนี้พูดอะไร หรือฉันข้ามมิติอีกแล้ว…
ทุกคนรอบข้างพูดถึงหลินเฉิงขึ้นอันดับสามรายชื่ออัจฉริยะ
เหมือนเป็นเรื่องใหญ่
หวังฮ่าวเดินออกจากวงแหวนเคลื่อนย้าย ชั่วขณะนั้นรู้สึกถึงพลังหยวนแห่งฟ้าดินอันดุร้าย
กลิ่นอายโหดร้ายโหมกระหน่ำรอบด้าน
ที่นี่เหมาะกับฉันตอนนี้หรือ หวังฮ่าวสัมผัสกลิ่นอายดุร้าย คิดในใจ
เมื่อออกจากวงแหวน สายตาหลายคู่จ้องเขา
“คนใหม่มาแล้ว ไม่รู้จะรอดในสมรภูมิสัตว์อสูรและมารได้นานแค่ไหน…”
“เด็กนี่ไม่ถึงขั้นก่อนกำเนิด กล้ามาที่นี่ ใจถึงเกิน…”
“สงสัยมาผิดที่… ขั้นหลังกำเนิดมาที่นี่ มีแต่ตายอย่างเดียว…”
…
หวังฮ่าวกระตุกมุมปากเมื่อได้ยิน เขาซ่อนขั้นพลังตามนิสัย
ทุกคนเลยคิดว่าเขาเป็นแค่นักรบขั้นหลังกำเนิด
หวังฮ่าวไอเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในสมรภูมิ
ทำไมไม่มีตาแก่ขายแผนที่ล่ะ มาขายวิชายุทธระดับ S ให้ฉันอีกสักเล่ม…
หวังฮ่าวใช้พลังจิตสแกนรอบ ๆ ไม่เจอคนที่ดูเหมือนผู้แข็งแกร่งลึกลับ
เขาถอนหายใจ เดินเข้าไปในสมรภูมิ
“เด็กนี่กล้าเข้าไปจริง ๆ สุดยอด…”
“มีคนไม่กลัวตายจริง ๆ ช่างมัน เขาอยากตาย ใครจะห้าม…”
“ทีมระเบิดฟ้ารับสมัคร ด่วน…”
“แก๊งขวาน…”
ทุกคนคุยกันเล็กน้อยแล้วไม่สนใจหวังฮ่าว ใครอยากตาย ใครจะห้ามได้
…
เขตชานเมืองสมรภูมิสัตว์