บทที่ 81 คลื่นลมในลานประลอง
เมื่อหวังฮ่าวพูดจบ เพื่อนร่วมชั้นรอบจางเหวินเทาพากันตื่นเต้นสุดขีด
หวังฮ่าวตอบรับแล้ว…
“ดี สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะหนุ่ม ผมจะไม่รังแกนาย ลานประลองนี้สามารถกดขั้นพลังได้ ผมจะกดระดับพลังให้เท่านาย!”
จางเหวินเทากล่าวอย่างใจกว้าง
เขาไม่คิดว่าหวังฮ่าวจะตอบรับง่าย ๆ แบบนี้
เดิมทีคิดว่าจะต้องข่มขู่ล่อลวงก่อน หวังฮ่าวถึงจะยอม
ไม่นึกว่าเด็กนี่จะกล้าขนาดนี้
เมื่อจางเหวินเทาพูดจบ เพื่อนร่วมชั้นรอบ ๆ เงียบกริบ
หลายคนนึกถึงวันที่ถูกหวังฮ่าวครอบงำด้วยความกลัว
ซูจิ่งตัวสั่น นึกถึงภาพจางเหวินเทาถูกหวังฮ่าวจัดการ สวรรค์มีวัฏจักร คราวนี้ถึงตานายแล้ว…
จางเหวินเทา ขอให้ยืนหยัดนานหน่อย…
เพื่อน ๆ ถอยห่างจากจางเหวินเทาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
ต่อสู้ในขั้นเดียวกัน… เฉินโซ่วมองจางเหวินเทา น้องชาย มีความกล้า…
จางเหวินเทาและคนอื่น ๆ ไม่เคยบอกเขาว่าวันแรกหวังฮ่าวถล่มหน้าทั้งชั้นเทวะยุทธจนยับเยิน
เรื่องแบบนี้ ยิ่งรู้กันน้อยยิ่งดี…
ไม่ใช่แค่เพื่อนชั้นเทวะยุทธที่ตกใจ หวังฮ่าวเองก็ช็อกไม่แพ้กัน
มีคนกล้าเสนอเงื่อนไขแบบนี้?
หวังฮ่าวมองเพื่อนชั้นเทวะยุทธคนอื่น ๆ
ทุกคนหลบสายตาโดยไม่รู้ตัว…
หวังฮ่าวกระตุกมุมปาก มีคนปูเวทีให้ แล้วยังยื่นหน้ามาให้ตบ…
ผมถึงกับเกรงใจจะลงมือหนัก…
“ได้ งั้นเราไปสู้กั