้ชัด คำพูดนี้แพร่ออกไป… จางเหวินเทาตัวสั่น…
พ่อน้องสาวคงถือดาบยาวสี่สิบเมตรมาหาเขา…
เสียงอันดุดันกวาดทั่วลาน
เสียงจางเหวินเทาดังกลบการสนทนาทั้งหมด
ลานประลองเงียบชั่วขณะ แล้วระเบิดด้วยการถกเถียงที่ร้อนแรงกว่าเดิม
“จางเหวินเทา พวกเรารู้ เราเชียร์นาย ทุบไอ้เลวให้เละ…”
“ไม่ต้องอธิบาย ทุกคนเข้าใจ เราไม่บอกใคร…”
“เรารู้ หวังฮ่าวไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องอธิบาย เราเชียร์นาย…”
“บ้าเอ๊ย หวังฮ่าวหล่อขนาดนี้เชียว? น่าหมั่นไส้…เลวไม่พอ ยังหล่อขนาดนี้…”
“อิจฉา… อิจฉาจริงๆ… หวังฮ่าวไม่ใช่แค่หล่อ พรสวรรค์ก็สุดยอด ถ้าเขาจะเลวกับฉันบ้างก็ดี อยากเป็นน้องสาวจางเหวินเทาจัง…”
…
เพื่อน ๆ ถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน
หนุ่ม ๆ หลายคนเชียร์จางเหวินเทาให้สั่งสอนหวังฮ่าว
สาว ๆ บางคนมองหวังฮ่าวหน้าตาดี ดวงตาเปล่งประกาย หล่อขนาดนี้ พรสวรรค์ก็สุดยอด เป็นเลวก็ช่าง…
เลวแล้วไง เขาแค่อยากมอบความอบอุ่นให้สาว ๆ มากขึ้น…
หวังฮ่าวฟังเสียงรอบข้าง กลืนน้ำลาย ไม่ว่าจะยังไง วันนี้ผม…
ทั้งหมดเพราะจางเหวินเทา… หวังฮ่าวคิด เดี๋ยวจัดการนายให้หนัก…
จางเหวินเทาหมดคำพูด อะไรคือเข้าใจฉัน
เข้าใจอะไรกัน?
ผมยังไม่เข้าใจเลย…
จางเหวินเทาสูดหายใจลึก ช่างมัน สอนหวังฮ่าวก่อน ค่อยอธิบาย
ทั้งสองขึ้นลานประลอง หน้าไร้อารมณ์
ใต้ลานประลอง เพื่