วินเทาตะโกน
เสียงดังเหมือนคลื่นสะท้อนทั่วสนามต่อสู้
“เชี่ย ใครตะโกนด้วยพลังหยวน แก้วหูฉันเจ็บ…”
“มีเรื่องแล้ว หวังฮ่าว หวังฮ่าวคือใคร รู้จักไหม?”
“อันดับหนึ่งสอบยุทธปีนี้ วันแรกเข้าเรียนชั้นเทวะ อัจฉริยะระดับสุดยอด แต่ได้ยินว่าไม่มาสถาบัน 10 วัน…”
“มีคนจะจัดการหวังฮ่าว… โห… เรื่องใหญ่จริง ได้ยินว่าเขาอายุ 16 ฝึกวิชายุทธขั้นเทพได้ อัจฉริยะระดับสุดยอด…”
“น่าสนใจ ใครอยากเหยียบหวังฮ่าวขึ้นไป…”
…
นักเรียนรอบๆ คุยถึงหวังฮ่าว ถึงไม่คุ้นหน้า แต่ชื่อหวังฮ่าวดัง
ยังไงก็อันดับหนึ่งสอบยุทธ ฝึกวิชายุทธขั้นเทพ อัจฉริยะระดับสุดยอดไม่มีใครเทียบ
รอฉัน? หวังฮ่าวตาหยี นี่จางเหวินเทา?
ไม่นาน ชายหนุ่มวิ่งฝ่าฝูงชนมา
“หวังฮ่าว นายมาแล้ว!” จางเหวินเทาพูดเย็น
“นายคือจางเหวินเทา?” หวังฮ่าวไม่กลัว พูดต่อ
จางเหวินเทายิ้มเย็น “ตอนสอบยุทธ นายรังแกลูกพี่ลูกน้องฉันยังไง คราวนี้ถึงตานาย!”
…
ไกลๆ นักเรียนได้ยินบทสนทนา
“นั่นจางเหวินเทา เขาบอกหวังฮ่าวรังแกลูกพี่ลูกน้องเขา…”
“จางเหวินเทา ถึงว่าคุ้นหน้า อะไรนะ หวังฮ่าว… ทิ้งลูกพี่ลูกน้องจางเหวินเทา…”
“ที่แท้หวังฮ่าวนอนกับน้องสาวจางเหวินเทา…”
“โห… ระเบิดขนาดนี้ เมล็ดแตงขนาดนี้…”
…
เมื่อข่าวแพร่ ทั้งสนามพลันเดือดดาล
ข้างหลานหลิง สาวหน้าสวยพูด “หลานหลิง ไม่นึกว่าหวังฮ่าวจะเป็นค