ชายหนุ่มโล่งใจ คลานออกจากห้องอย่างตื่นตระหนก
เมื่อเขาจากไป ห้องกลับสู่ความเงียบ
…
ในโถงใหญ่หออาซูร่า
“ท่านประมุขเฝิง ท่านประมุขว่าอย่างไร?” ชายวัยกลางคนยืนข้างเฝิงหงด้วยความเคารพ ถาม
เฝิงหงมองด้วยสายตาเย็นชา กล่าวอย่างดุดัน “ไอ้พวกแก่ ๆ พวกนี้ สมควรอยู่อย่างอนาถในห้องนั้นทั้งชีวิต!”
ชายวัยกลางคนก้มหน้า ไม่กล้าส่งเสียง
“ภารกิจสุดท้ายที่เซินฉางรับคือของใคร?” เฝิงหงสูดหายใจลึก ถามต่อ
“เป็นภารกิจจากผู้อาวุโสแห่งสำนักหลิงเซียว เมืองเจียงหลิน!” ชายวัยกลางคนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ตอบ
“ส่งคนไปกำจัดสำนักหลิงเซียวทั้งหมดเดี๋ยวนี้!” เฝิงหงกล่าวเย็นชา
ชายวัยกลางคนตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “ท่านประมุขเฝิงหมายถึง?”
เฝิงหงมองเขาด้วยสายตาเย็นชา “หูหนวกหรือ?”
…
สิบวันต่อมา
ศูนย์ฝึกยุทธสุดขีดแห่งเมืองหลวง
ในห้องฝึกพิเศษ
เด็กหนุ่มนั่งนิ่งราวรูปปั้นน้ำแข็ง ไร้การเคลื่อนไหว ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยความหนาวเย็นสุดขั้วและพลังยมโลก
“ตูม ตูม ตูม!!!”
ทันใดนั้น เด็กหนุ่มลืมตา ความหนาวเย็นและพลังยมโลกรอบตัวถูกดูดเข้าสู่ร่างทันที
【ติง! ยินดีด้วย เจ้าของร่างฝึกวิชายุทธระดับ SS 【เคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บ】ถึงขั้นเริ่มต้น! บรรลุการควบคุมเบื้องต้น】
