่าวสูดหายใจลึก ต่อไปต้องฝึก เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว
เขามุ่งไปชั้นดาดฟ้าศูนย์ฝึกยุทธสุดขีด
…
เมืองเจียงหลิน
วิลล่าหรู
“จื่อเยียน ไม่กลับบ้าน พี่สาวเธอไม่ตามหาเหรอ?” หวังซินเยวี่ยกอดหมอนใหญ่บนเตียง ถามเด็กสาวหน้าตาน่ารัก
เด็กสาวคือหลินจื่อเยียน เพื่อนร่วมชั้นของหวังซินเยวี่ย
“ฉันบอกกี่ครั้งแล้ว เรียกฉันว่าพี่สะใภ้! พี่สาวฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลาสนใจฉัน!” หลินจื่อเยียนบึนปาก กล่าว
หลินจื่อเยียนในชุดนอนสีชมพู ดูน่ารักภายใต้แสงไฟนวล
ผิวใสระยิบระยับ เต็มไปด้วยความสดใสวัยเยาว์
หวังซินเยวี่ยนึกถึงพี่สาวของหลินจื่อเยียนที่ปรากฏตัวครั้งเดียวตอนเปิดเทอม
หลังจากนั้น ไม่เคยมาประชุมผู้ปกครองหรือกิจกรรมใด ๆ
พี่สาวของหลินจื่อเยียนสวยมาก
สวยกว่าดาราเทพธิดาอะไรทั้งนั้น
ใบหน้าสวยงาม รูปร่างเพรียว หวังซินเยวี่ยยังจำได้
ท่าทางเย็นชาไร้มลทิน ราวกับนางฟ้าจากสวรรค์
หวังซินเยวี่ยมองหลินจื่อเยียน ถึงจะยังไม่เติบโตเต็มที่ แต่ก็น่ารักมาก
“แค่เธอยังอยากเป็นพี่สะใภ้ฉัน? ฝันไปเถอะ พี่ชายฉันสนใจแค่ยุทธภพ!” หวังซินเยวี่ยนึกอะไรได้ กล่าวอย่างเคว้งคว้าง
สิบวันครึ่งเดือนไม่กลับบ้าน หวังซินเยวี่ยสงสัยว่าหวังฮ่าวลืมไปแล้วว่ามีน้องอยู่
หลินจื่อเยียนเบ้ปาก นอนคว่ำ มือเท้าคาง
“พี่หวังฮ่าวสัญญากับฉันแล้ว หวังซินเยวี่ย ยอมรับชะตากรรมเ
