น้าแดง เข้าไปทักทาย ขอช่องทางการติดต่อ
ซูชิงหยานปฏิเสธทุกคน
…
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวมาถึงสวนขั้วโลก
รอบสวนมีนักท่องเที่ยวมากมาย
หวังฮ่าวสวมแว่นและหมวก ไม่สร้างความโกลาหล
สัมผัสความอบอุ่นในอากาศ เขาก้าวเข้าสวน
“ในสวนมีสาวสวยสุด ๆ งามจนตะลึง…”
“ฉันก็เห็น คุณสมบัติ หน้าตา สวยกว่าดาราเน็ตไอดอลพันเท่า…”
“สวยก็สวย แต่เย็นชาเกิน ฉันไม่ชอบแบบนี้ ชอบคนอ่อนโยนดีกว่า…”
“พูดเหมือนเขาเห็นนายในสายตา ไปฉี่ส่องกระจกหน่อย…”
“นาย %$#@…*…”
…
หวังฮ่าวได้ยินคนคุยกัน คิดว่าน่าจะเป็นซูชิงหยาน
“พี่ชาย สาวสวยที่ว่าอยู่ไหน?” หวังฮ่าวถามคนข้าง ๆ
คนนั้นมองหวังฮ่าว “อยากไปรู้จัก? อย่าเลย มีคนถูกปฏิเสธไป 50 คนแล้ว!”
หวังฮ่าวมุมปากกระตุก เสน่ห์ของซูชิงหยานมากขนาดนี้?
“พี่ชาย ผมแค่อยากดู…” หวังฮ่าวกล่าว
คนนั้นชี้ทาง หวังฮ่าวมุ่งไปหาซูชิงหยาน
“ทำไมรู้สึกว่าเขาคุ้น ๆ” คนนั้นมองเงาหลังหวังฮ่าว คิด
หวังฮ่าวเดินตามทาง
คนรอบข้างพูดถึงสาวคนนั้นอย่างตื่นเต้น
ไม่นาน หวังฮ่าวถึงจุดหมาย
เงาร่างซูชิงหยานอยู่ที่ทางเล็ก ข้าง ๆ เป็นป่าดอกไม้กว้างใหญ่
ในป่ามีต้นไม้เขียวชอุ่ม
หญิงสาวท่ามกลางป่าและต้นไม้ ราวกับเทพธิดาแห่งธรรมชาติ
หญิงสาว ป่าดอกไม้ ต้นไม้ กลายเป็นภาพงามสมบูรณ์
หวังฮ่าวมองภาพนี้ ตกตะลึงเล็กน้อย
คนข้าง ๆ ก็มองเช่นกัน
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก เดินไป
