งขมวดคิ้ว
ชายหนุ่มคือติงฉี่ หัวหน้ากลุ่มนักฆ่าจากตระกูลหวังแห่งเมืองหลวง
ใกล้ ๆ เขามีพรรคพวกซ่อนตัวอยู่
คอยจับตาศูนย์ฝึกยุทธสุดขีดทุกมุม
ทุกทางเข้าออกอยู่ในสายตา ถ้าหวังฮ่าวออกมา ทุกคนจะลงมือ จับตัวและทำลายเขา
“หัวหน้า ตั้งแต่หวังฮ่าวกลับจากห้างนักรบ เขาไม่ออกมาอีกเลย!” เสียงจากหูฟังของติงฉี่
“ถ้าเรามาเร็วกว่านี้สักสองสามวันก็ดี!” ติงฉี่บ่นในใจ
หวังฮ่าวนี่มันบ้าฝึกเกินไป อยู่แต่ในศูนย์ฝึกยุทธ
“หัวหน้า หวังฮ่าวมีน้องสาว งั้นจับน้องสาวเขามา บังคับให้เขาออกมา!” เสียงเย็นชาดังจากหูฟัง
“นายมันโง่รึไง ถ้าเราจับน้องสาวหวังฮ่าว ตีหญ้าให้งูตื่น เขาไปขอความช่วยเหลือจากสหพันธ์นักรบ เราจะทำภารกิจได้ยังไง!” ติงฉี่ด่าทอ
ยิ่งกว่านั้น หวังฮ่าวที่ไม่กลับบ้านเป็นสิบวันครึ่งเดือน คงลืมไปแล้วว่าน้องสาวหน้าตาเป็นยังไง… ติงฉี่คิด
“ใช่ ๆ เราแค่จับหวังฮ่าว เกี่ยวอะไรกับน้องสาวเขา นายมันไม่มีสมองเลย…” เสียงเยาะเย้ยดังจากหูฟัง แน่นอนว่าเยาะคนที่เสนอเมื่อกี้
ติงฉี่ฟังพรรคพวก รู้สึกแปลก ๆ แต่ก็เหมือนจะถูกต้อง
“ไม่ต้องรีบ อีกครึ่งเดือนมหาวิทยาลัยตี้หวู่จะเปิดเรียน หวังฮ่าวคงไม่ถึงขั้นไม่ไปมหาวิทยาลัย เมื่อเขาออกมา คือวันตายของเขา!” ติงฉี่พูดเบา ๆ
พรรคพวกในช่องสื่อสารพยักหน้า มีเวลาเยอะ รอได้ ใครจะกลัวใคร
