ีแฟนหรือไม่มีแฟนเหรอ? หวังฮ่าวช็อก สมองเด็กสาวสมัยนี้แปลกขนาดนี้เลย?
ไม่ตกใจเจตจำนงวิทยายุทธอันแข็งแกร่งของเขาเหรอ…
“พี่หวังฮ่าว หนูชื่อหลินจื่อเยียน เป็นแฟนพี่ได้ไหมคะ?” สาวน้อยมองด้วยความคาดหวัง
หวังฮ่าวมองสาวน้อยที่เต็มไปด้วยพลังเยาว์วัย เหมือนหลุดจากอนิเมะ กลืนน้ำลาย…
ไม่ได้… สามปีเริ่มนับ… ไม่ได้… หวังฮ่าวรีบสลัดความคิดแปลก ๆ
“ถ้าเป็นแฟนพี่ พี่สาวหนูจะไม่กล้าดุหนู แล้วพี่ช่วยตีพี่สาวให้…” หวังฮ่าวจะพูด หลินจื่อเยียนกล่าวต่อ
“ไม่ได้ น้องสาว ในสายตาพี่มีแต่วิทยายุทธ!” หวังฮ่าวกล่าว
หลินจื่อเยียนตาคลอ ดวงตาใสเหมือนมีน้ำตา
หวังฮ่าวตื่นตระหนก เขากลัวเด็กสาวร้องไห้ โดยเฉพาะสาวน้อยบริสุทธิ์แบบนี้…
“น้องสาว อย่าร้อง พี่จริง ๆ ไม่…” หวังฮ่าวกล่าวต่อ
หลินจื่อเยียนทำท่าทางน่าสงสาร…
“แบบนี้ละกัน น้องสาว ถ้าเธอฝึกถึงขั้นเทพยุทธ พี่จะยอมเป็นแฟนเธอ!” เห็นหลินจื่อเยียนเหมือนจะร้องไห้ หวังฮ่าวพูดตื่นตระหนก
หลินจื่อเยียนตาเป็นประกาย ยิ้มดีใจ “พี่หวังฮ่าว มาเกี่ยวก้อยกัน…”
หวังฮ่าวยื่นมืออย่างจนใจ…
สัมผัสผิวเนียนนุ่มของหลินจื่อเยียน หวังฮ่าวใจเต้น… นุ่มมาก…
หลินจื่อเยียนขอช่องทางการติดต่อ แล้วจากไป…
หวังฮ่าวมองสาวน้อยที่กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข ยิ้มอย่างจนใจ รู้สึกหดหู่ ถูกสาวน้อยจัดการซะแล้ว…
จาก
