บทที่ 44 พลังวิเศษของใบชาแห่งการตรัสรู้
จวนเจ้าเมืองโม่
ในห้องอันหรูหรา
เด็กสาวในชุดเดรสแขนยาว ถุงน่องขาว ทำปากจู๋ ตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“หลิงเอ๋อร์ พ่อได้ข่าวมาแล้ว หวังฮ่าวตัดสินใจไปเรียนที่มหาวิทยาลัยตี้หวู่!” ชายวัยกลางคนในห้องพูด
“หึ ไอ้หวังฮ่าวนั่น กล้าทำรุนแรงกับฉัน ฉันจะสั่งสอนมันให้หลาบจำ!” หลานหลิงกัดฟันพูด
นึกถึงวันนั้นในมิติลับ ที่ตัวเองถูกมันจัดการ หลานหลิงรู้สึกหงุดหงิด
ปกติหลานหลิงเป็นฝ่ายบดขยี้คนอื่น มีครั้งไหนที่ถูกคนอื่นจัดการง่าย ๆ
เด็กสาวน่ารักอย่างหลานหลิง มันไม่สงสารเลยสักนิด
“ฉันจะทะลวงเป็นนักรบให้ได้ และจะแข็งแกร่งกว่ามัน พอเปิดเรียน ฉันจะเอาชนะมันอย่างยุติธรรม!” หลานหลิงพูดกับพ่อของหลานหลิง หลานเซิง
หลานเซิงได้ยิน มุมปากกระตุก เอาชนะหวังฮ่าว…
หลานเซิงสืบประวัติหวังฮ่าวมาแล้ว อัจฉริยะที่มีศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชา จะเอาชนะได้ง่าย ๆ ได้ยังไง
ยิ่งกว่านั้น หวังฮ่าวยังเข้าร่วมสมาคมเทียนหวู่ ด้วยพรสวรรค์ของเขา ต้องกลายเป็นคนที่ยิ่งใหญ่แน่
“หลิงเอ๋อร์ ความต้องการนี้อาจทำไม่ได้จริง ๆ พรสวรรค์ของหวังฮ่าว เธอก็รู้…” หลานเซิงพูดอย่างลังเล
“อ๊า… ฉันไม่สน… ฉันไม่สน… ฉันจะเอาชนะหวังฮ่าวให้ได้…” หลานหลิงกลิ้งไปมาบนเตียง ตะโกน
หลานเซิงปลอบอยู่นาน หลานหลิงยังไม่หยุดงอแง