ขั้นในคราวเดียว
ซูชิงหยานรู้ว่าพรสวรรค์ของหวังซั่วเป็นแค่ระดับ B ธรรมดา
ต่อให้กินยาหลังกำเนิดเหมือนถั่วก็ไม่น่าทะลวงเร็วขนาดนี้
“พ่อฉันจ้างปรมาจารย์สิบคนมาช่วยฉันทะลวงพลัง ถ้าไม่ติดเรื่องเวลา ตอนนี้ฉันคงถึงขั้นหลอมกายชั้นที่สิบแล้ว ยังจะต่อต้านอีกไหม?”
หวังซั่วพูดเมื่อเห็นความตกใจบนใบหน้าซูชิงหยาน
ซูชิงหยานขมวดคิ้ว เธอยังอ่อนแอเกินไป ถ้ามีพลังแบบหวังฮ่าว…
ภาพของหวังฮ่าวผุดขึ้นในหัว ความรู้สึกไร้พลังแผ่ในใจ
นี่คือรากฐานของตระกูลชั้นนำ? ปรมาจารย์สิบคนช่วยทะลวงพลัง ถึงจะกระทบรากฐาน แต่ถ้าทำให้ได้ผลดีในการสอบนักรบ หลายคนก็เลือกวิธีนี้
ดูท่าครั้งนี้คงไม่มีหวังเข้าสถาบันชั้นนำสี่แห่ง ซูชิงหยานกำตราสัญลักษณ์ในมือ
หวังซั่วจ้องเธอด้วยสายตาหื่นกาม ผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบแบบนี้ต้องเป็นของเขา เขาค่อย ๆ เดินเข้าใกล้
ขั้นหลอมกายชั้นที่เก้า ต่อให้เธออยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็สู้ไม่ได้ ยิ่งตอนนี้พลังกายแทบหมด
มองหวังซั่วที่ค่อย ๆ เข้ามา ซูชิงหยานถอนหายใจ เตรียมกดสวิตช์ตราสัญลักษณ์
“ไออ้วนตาย อยู่ห่างจากซูชิงหยานซะ!” เสียงเย็นชาดังขึ้น
ดวงตาซูชิงหยานเป็นประกาย เสียงนี้…
ใบหน้าหวังซั่วแดงก่ำ เขาเกลียดที่สุดที่ถูกเรียกว่าอ้วน โดยเฉพาะอ้วนตายห่า…
“ไอ้ขยะ อยากตายใช่ไหม! รู้รึเปล่าฉันเป็นใคร!” หวังซั่วหันตัวที่สั่นด้วยคว