บทที่ 31 การสอบยุทธเริ่มต้น
คำพูดของอาจารย์ใหญ่ดังก้องทั่วทั้งโรงเรียน
ทั้งโรงเรียนพลันเดือดพล่าน
ต้องเข้าดินแดนลับของสัตว์อสูรเพื่อสอบ นี่มันยากเกินไปหรือเปล่า?
“ดินแดนลับของสัตว์อสูรนี่มันตื่นเต้นสุด ๆ…”
“ใช่เลย ฉันเคยไปเขตป่าเถื่อนกับอาสอง ต่อสู้กับสัตว์อสูร ฉากนั้นนึกแล้วเลือดสูบฉีด!”
“นายไปเขตป่าเถื่อนมาแล้ว? สุดยอดไปเลย ฉันแค่ขั้นฝึกกายขั้นสี่หรือห้า ไม่มีคนพา ไม่กล้าไปเขตป่าเถื่อนเลย…”
…
หวังฮ่าวได้ยินเสียงวิจารณ์รอบตัว พึมพำในใจ
ทำไมรู้สึกเหมือนอยู่กับเด็กประถม… เพื่อนร่วมชั้นน่ารักเกินไปแล้ว…
หวังฮ่าวฟังอย่างเบื่อหน่าย จู่ ๆ สายตาก็เหลือบเห็นร่างงดงามไม่ไกล
สาวงามสะพรั่งในเสื้อยืดขาวและกระโปรงจีบขาว ใบหน้าสวยราวกับดูดซับพลังวิญญาณของฟ้าดิน
ผมหางม้าสูงดูคล่องแคล่ว ผิวขาวเนียนสะท้อนแสงในอากาศอย่างน่าหลงใหล
ออร่าเย็นชาทำให้รู้สึกเหมือนนางฟ้าที่มองได้แต่สัมผัสไม่ได้
นักเรียนรอบ ๆ จ้องมองเธอราวกับเป็นจุดศูนย์กลางของโลก
ซูชิงหยาน… หวังฮ่าวกระพริบตา ดูเหมือนจะสวยขึ้น
หวังฮ่าวมองร่างอรชรของซูชิงหยาน เผยกลิ่นอายความเยาว์วัย
ผสานกับออร่าเย็นชา ราวกับนางฟ้าแห่งดอกบัวเขียว…
ซูชิงหยานเหมือนสัมผัสได้ถึงสายตาของหวังฮ่าว หันหน้ามา ใบหน้าสวยงามปรากฏในสายตาเขา
หวังฮ่าวมองซูชิงหยานที่หันมามอง หั