หากเจออันตรายและต้องการออกจากดินแดนลับ กดปุ่มเพื่อออกทันที!” อาจารย์ใหญ่กล่าวต่อ
“แผ่นป้ายยังตรวจจับพลังชีวิตได้ หากตัดสินว่าสลบหรือไร้ความสามารถในการต่อสู้ จะส่งออกจากดินแดนลับอัตโนมัติ!”
เจ้าหน้าที่ข้างสนามแจกจ่ายแผ่นป้าย
หนุ่มสาวในสนามกำแผ่นป้ายแน่น จ้องวงเวทย์บนเวทีด้วยความตื่นเต้น
ในที่สุดก็จะได้รังแกกุ่ยช่ายของฉัน… ไม่สิ เริ่มสอบยุทธแล้ว? หวังฮ่าวจ้องวงเวทย์บนฟ้า
จากนั้น อาจารย์ใหญ่ยกมือ แสงเจิดจ้าสว่างขึ้น วงเวทย์บนเวทีเริ่มเคลื่อน
เจียงหลี่มองวงเวทย์ที่ขยายใหญ่ แสงของมันครอบคลุมทุกคน
“ฉัว ฉัว ฉัว!!!”
เมื่อแสงวงเวทย์ขยาย ทุกคนในสนามหายไปพร้อมกัน
…
หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนร่างกายอยู่ในความโกลาหล ลมหนาวพัดผ่านร่าง
ไม่นาน แสงเจิดจ้าปรากฏตรงหน้า
“คำราม!!!”
เสียงคำรามดังจากไกล ๆ เจียงหลี่ลงสู่พื้นในป่า
รอบ ๆ เป็นต้นไม้สูงตระหง่านและพุ่มไม้หนาที่ยื่นจากพื้น
มีเสียงกรอบแกรบดังเป็นระยะ
อากาศมีกลิ่นสดชื่น ไม่เหมือนความร้อนอบอ้าวของเมืองเจียงหลิน
รอบ ๆ มีนักเรียนจากโรงเรียนอื่น ไม่ใช่โรงเรียนของเขา
ดูเหมือนการเคลื่อนย้ายนี้เป็นแบบสุ่ม
หวังฮ่าวมองนักเรียนรอบ ๆ ทุกคนไม่เคลื่อนไหว
หลายคนมองรอบ ๆ ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
“เพื่อน นายมาจากโรงเรียนไหน ทำไมรู้สึกคุ้น ๆ?” ขณะที่หวังฮ่าวจะจากไป น