หมอนี่แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ดูเหมือนแค่วัยรุ่น แต่มีพลังขนาดนี้!”
“ตระกูลหลี่เตะเข้ากระดานเหล็กแล้ว น้องสาวของอัจฉริยะแบบนี้จะไปขโมยของตระกูลหลี่ได้ยังไง น่าขำชะมัด…”
“พี่ใหญ่ เมื่อกี้แกไม่ได้พูดแบบนี้…”
“แกเข้าใจอะไร ตอนนั้นตอนนี้มันคนละเรื่อง…”
…
หวังฮ่าวได้ยินเสียงวิพากษ์รอบ ๆ รู้สึกขำ
คนพวกนี้ไม่มีแม้แต่ความสามารถตัดสินถูกผิดพื้นฐาน ไม่ต้องสนใจความคิดของพวกมัน
พูดตามกระแส หญ้าปลิวตามลมเท่านั้น…
ร่างของหลี่หลานสั่นเทา มองหวังฮ่าวด้วยความหวาดกลัว
ในสายตาของหวังฮ่าว เธอไม่เห็นความรู้สึกใด ๆ
มีเพียงความเย็นชาเหมือนมองคนตาย
เขาจะฆ่าฉัน? ความกลัวครอบงำใจหลี่หลาน
“พ่อฉันคือหลี่กัง แกฆ่าฉันไม่ได้!” หลี่หลานพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
หวังฮ่าวไม่พูดอะไร จ้องหลี่หลานด้วยสายตาเย็นชา แล้วเดินเข้าใกล้ทีละก้าว
ร่างของหลี่หลานสั่นยิ่งกว่าเดิม…
“พูดมา ทำไมกล่าวหาน้องสาวฉัน?” หวังฮ่าวถาม
“เฉินเสี่ยวจากโรงเรียนมัธยมที่สาม เขาสารภาพรักน้องสาวแก แต่ถูกปฏิเสธ เขาขอให้ฉันช่วยจัดการให้เธอเสียชื่อ!” หลี่หลานรีบตอบ
“เฉินเสี่ยว?” หวังฮ่าวพึมพำ ไม่เคยได้ยินชื่อนี้
“เฉินเสี่ยวเป็นเพื่อนร่วมชั้นฉัน เหมือนจะเป็นหลานของผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียว!” หวังซินเยวี่ยพูดเบา ๆ
หลานของผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเ
