ยอ่านวิชายุทธ์ดูไหม?”เซียนอมตะเสนอ“วิญญาณบริสุทธิ์ยังมีประโยชน์แบบนี้ด้วยหรือ?” ตอนที่ลู่หยางศึกษาวิชายุทธ์ ไม่เคยเห็นวิชายุทธ์เล่มไหนบอกว่าวิญญาณบริสุทธิ์ใช้แบบนี้ได้
“นี่คือวิญญาณบริสุทธิ์อมตะที่แสนยิ่งใหญ่ จะไปเทียบกับวิญญาณบริสุทธิ์ของคนธรรมดาได้อย่างไร?”ลู่หยางคิดว่าลองดูก็ไม่เสียหาย จึงเรียกวิญญาณบริสุทธิ์ที่มีความคล้ายกับตัวเองแปดส่วนกว่าออกมา “เจ้าตัวน้อย ไปหาวิชายุทธ์ขั้นแปลงร่างเซียนสักสองเล่มมาใช้อ้างอิงสิ”ไม่ใช่วิชายุทธ์ทุกเล่มที่สามารถใช้เป็นเอกสารอ้างอิงได้ เช่นวิชายุทธ์สายรากฐานโสดไม่มีคุณค่าในการอ้างอิงเลย นี่เป็นการทดสอบว่าวิญญาณบริสุทธิ์มีความสามารถในการแยกแยะหรือไม่ไม่นาน วิญญาณบริสุทธิ์ก็อุ้มกองวิชายุทธ์มามอบให้ลู่หยาง พอลู่หยางดู ก็พบว่าล้วนเป็นวิชายุทธ์ที่เขาสามารถใช้ได้จริงๆลู่หยางหยิบวิชายุทธ์เล่มหนึ่งออกมา “เอาไปอ่านให้จบ”วิญญาณบริสุทธิ์นั่งลงอ่านอย่างว่าง่าย จดจ่อ ตั้งใจ วิเคราะห์และจัดระบบเนื้อหาและหลักการของวิชายุทธ์เมื่อวิญญาณบริสุทธิ์กลับเข้าสู่ร่างของลู่หยาง ลู่หยางประหลาดใจที่พบว่าเนื้อหาการเรียนรู้ของวิญญาณบริสุทธิ์ถูกถ่ายทอดมาให้ตนหมด ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือความเหนื่อยล้าก็ถ่ายทอดมาด้วย“เป็นไง เจ๋งใช่ไหมล่ะ?” เซียนอมตะภูมิใจ ตอนที่นางค้นคว้าวิธีใช้วิญญาณบริสุทธิ์นั้นใช้เวลาเกือบเดือน ยิ่งค้นคว้าก็ยิ่งรู้สึกว่าวิญญาณบริสุทธิ์นั้นใช้ประโยชน์ได้มากจ
