ือ แต่บัดนี้ด้วยความช่วยเหลือของบทเพลง เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความรู้สึกในการควบคุมสภาพแวดล้อมรอบตัว วิญญาณทั้งหมดของเขาได้รับการยกระดับ
“ใช่แล้ว ผู้บำเพ็ญพิณยังมีความสามารถแบบนี้ด้วย เดี๋ยวกลับไปให้โจวเทียนดีดให้เจ้าฟังสักเพลงดีกว่า”เห็นเหตุการณ์นี้แล้ว เซียนอมตะก็นึกถึงโจวเทียนที่เชี่ยวชาญทั้งดีด สี ตี เป่า“ท้อเซียนนี้มาจากที่ใดกัน?” กั่นเถียนถือท้อเซียนถาม“ศิษย์พี่ใหญ่บอกว่าเป็นท้อที่ปลูกเอง”กั่นเถียนครุ่นคิด ศิษย์พี่ใหญ่ปลูกเองหรือ?นางจำได้ว่าศิษย์พี่ใหญ่เคยบอกไว้ว่า ดินแดนลับที่ศิษย์พี่ใหญ่อยู่นั้นเต็มไปด้วยดอกท้อและผลท้อ สองสิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่?……ตำหนักรับภารกิจลู่หยางเดินไปยังส่วนลึกสุดอย่างคุ้นเคย ไม่มีใครขัดขวางศิษย์พี่ไต้เคยบอกแล้วว่า ลู่หยางสามารถมาหาเขาได้ทุกเมื่อ“ศิษย์พี่ไต้ ยุ่งอยู่หรือไม่?” ลู่หยางเคาะประตูก่อนเข้าไปไต้ปู้ฟานเห็นลู่หยางแล้วก็สะดุ้งโดยไม่รู้ตัว
แม้ว่าจะได้ดูกระบวนการข้ามขั้นของลู่หยางตลอด และเพิ่งกลับมาจากยอดเขาเทียนไม่นาน แต่การเห็นลู่หยางในห้องของตัวเอง มักจะทำให้รู้สึกไม่ดียิ่งนักราวกับว่าในอีกสองสามวินาทีข้างหน้า ลู่หยางจะบอกเขาว่าไปก่อเรื่องอะไรนอกสำนักอีกแล้วจากขั้นข้ามพิบัติไปสู่เซียน ต่างก็มีตัวอย่างมาแล้วแม้ว่าครั้งนี้เขาจะไม่ได้ออกไปข้างนอก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีเรื่องไต้ปู้ฟานมองลู่หยางอย่างระแวดระวัง: “เจ้าคงไม่ได้วิ
