ียกสายฟ้าเทพไร้เทียมทานดีไหมนะ?”ลู่หยางไม่เคยถูกเซียนอมตะมองเช่นนี้มาก่อน จิตใจเขาอ่อนยวบทันที เชื่อฟังคำพูดของเซียนอมตะ
“แน่นอนว่าต้องเรียกว่าสายฟ้าเทพไร้เทียมทาน”เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งหลายต่างสีหน้าประหลาด ระดับการตั้งชื่อของศิษย์น้องลู่นี่ช่างยากจะบรรยายจริงๆ“รสนิยมของศิษย์น้องลู่นี่ช่างเป็นเอกลักษณ์จริงๆ”“ไม่น่าแปลกที่จะมีความสำเร็จถึงขนาดนี้ ความคิดแตกต่างจากคนทั่วไปอย่างแท้จริง”“ดี เรียกว่าสายฟ้าเทพไร้เทียมทาน”เซียนอมตะเห็นว่าทำสำเร็จแล้ว จึงปล่อยแขนเสื้อของลู่หยาง ยกมือน้อยๆ ขึ้นสูง กระโดดโลดเต้นฉลองลู่หยางจึงรู้สึกตัวว่าตนเพิ่งทำอะไรโง่ๆ ลงไป กุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด ทำไมเมื่อครู่สมองกลับฟั่นเฟือนไปชั่วขณะ ถึงได้เชื่อคำพูดบ้าๆ ของเซียนอมตะ“ประมุขกระบี่สวรรค์ เจ้าเก่งมาก ข้าจะไล่ตามเจ้าให้ทันในเร็ววัน”กู้จวินเย่จ้องมองด้วยสายตาเจิดจ้า ไม่เหมือนกับมองลู่หยาง แต่เหมือนกำลังมองอดีตชาติของลู่หยาง ประมุขกระบี่สวรรค์ ผู้ยึดกระบี่เป็นชีวิต หลงใหลในกระบี่ สุดขีดในวิถีกระบี่ ยอดฝีมือแห่งวิถีกระบี่ผู้นั้น“ศิษย์พี่ลู่หยาง ขอแสดงความยินดีด้วย”
เถาเหยาเยี่ย หม่านกู่ และหลี่หาวเหรินทั้งสามกล่าวแสดงความยินดีพวกเขาตามการบำเพ็ญของลู่หยางช้ากว่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้นอีกไม่นานก็จะต้องข้ามพิบัติเช่นกันเห็นลู่หยางข้ามพิบัติสำเร็จ สง่างามเปี่ยมด้วยพลัง ในใจพวกเขาก็มีความมั่นใจ อยากจะข้ามพิบัติโ
