ี่เมิ่งจวินจื่อยืมรูปแบบของผลของกำรบ ำเพ็ญเป็นเค้ำของเซียนห่ำนไห่ เขำไม่ได้บอกว่ำจะเอำไปท ำอะไรเซียนห่ำนไห่ออกแรงแกะมือของอำจำรย์ผู้เฒ่ำออก พลำงพูดด้วยสีหน้ำอ่อนโยน “เจ้ำถังน้อย ข้ำรู้สึกว่ำยอดเขำคุมขังนี้เหมำะกับเจ้ำที่สุด แม้จะยำกสักหน่อย แต่นี่ก็แสดงถึงควำมเชื่อใจและกำรทดสอบจำกทั่วทั้งส ำนักที่มีต่อเจ้ำ”“ตั้งแต่ตอนที่เจ้ำเข้ำส ำนักมำ ข้ำก็สังเกตเห็นเจ้ำแล้ว รู้สึกว่ำจิตเต๋ำของเจ้ำมั่นคง ในอนำคตจะต้องมีผลงำนยิ่งใหญ่ นี่ไม่ใช่หรือ
เป็นไปตำมที่ข้ำคำดไว้ไม่มีผิด เจ้ำใช้เวลำเพียงสองพันปีก็ก้ำวขึ้นสู่ขั้นข้ำมพิบัติ กลำยเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงในยุคปัจจุบัน”“บรรพบุรุษเชื่อว่ำตรำบใดที่เจ้ำผ่ำนกำรทดสอบของยอดเขำคุมขัง ในอนำคตเจ้ำจะต้องก้ำวไปสู่ขั้นที่สูงขึ้น กลำยเป็นกึ่งเซียนผู้แข็งแกร่งเช่นเดียวกับบรรพบุรุษแน่นอน!”อำจำรย์ผู้เฒ่ำกลอกตำ ไม่เชื่อค ำหลอกลวงของเซียนห่ำนไห่ตอนที่เขำมำยอดเขำคุมขังก็เพรำะอยำกอยู่อย่ำงสงบ ใครจะคิดว่ำกำรเป็นผู้คุมคุกยอดเขำคุมขังจะเหนื่อยยิ่งกว่ำเป็นเจ้ำส ำนักเสียอีก“ท่ำนบรรพบุรุษติดอยู่ในขั้นกึ่งเซียนไม่ก้ำวหน้ำมำนำนแล้วใช่ไหม ไม่เช่นนั้นท่ำนลองคบหำกับอำจำรย์หลวงแห่งต้ำอวี๋ดูบ้ำง บำงทีอำจจะเพิ่มควำมรู้สึกในกำรบ ำเพ็ญ ไม่แน่อำจจะกลำยเป็นเซียนก็ได้”ทั้งสองสบตำกันแล้วยิ้ม ต่ำงฝ่ำยต่ำงอ่ำนควำมปฏิเสธอย่ำงเด็ดขำดในแววตำของอีกฝ่ำยกวำนซำนไห่ก็ตกตะลึงกับยอดเขำคุมขังเ
