ว่ำเบำกับเขำแล้ว!”“แล้วฝ่ำบำทมีชีวิตที่สองได้อย่ำงไรกัน?”“ว่ำกันว่ำฮ่องเต้แย่งชิงรำกฐำนฟ้ำดินจำกสวรรค์มำ”“ยังมีของวิเศษเช่นนี้ด้วยหรือ?”……ในเขตปีศำจ โจวเทียนได้รับข่ำวจำกเมืองหลวงแล้วใบหน้ำขมึงทึง“ไม่ใช่แล้ว ก่อนหน้ำนี้บอกว่ำกึ่งเซียนสำมำรถไร้เทียมทำนในโลกมิใช่หรือ แล้วท ำไมเซียนจึงปรำกฏขึ้นทีละคนสองคนเช่นนี้?”คิดมำถึงตรงนี้ แรงในมือของโจวเทียนก็เพิ่มขึ้นอีกหลำยส่วน ใช้แรงมำกขึ้นในกำรปรับพื้นผิวไม้ให้เรียบยำมว่ำงเขำมักจะสร้ำงสรรค์งำนศิลป์
เขำเป่ำลมเบำๆ เพื่อเป่ำขี้เลื่อยออก เผยให้เห็นลักษณะของสิ่งที่อยู่ในมือ นั่นคือแท่นรำบกลมขนำดเท่ำฝ่ำมือ บนแท่นมีช่องว่ำงอยู่หนึ่งช่องโจวเทียนหยิบรูปปั้นไม้ที่อยู่ข้ำงๆ รูปปั้นเป็นรูปของเขำที่ก ำลังเต้นร ำอย่ำงสง่ำงำมเขำเสียบรูปปั้นไม้ลงในช่องว่ำงบนแท่นกลม ทันใดนั้นเสียงดนตรีไพเรำะก็ดังออกมำจำกแท่นกลม รูปปั้นเริ่มหมุนโดยอัตโนมัติ……ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นได้ยินว่ำจิ่นน้อยออกจำกเขำ ก่อเรื่องใหญ่ในเมืองหลวง จึงขอลำท่ำนเต๋ำปู้อวี่และกลับไปยังตระกูลฉงฉี“อะไรนะ ตระกูลฉงฉีของพวกเรำไม่ต้องช ำระหนี้แล้วหรือ?” ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นได้ยินข่ำวนี้แล้วตื่นเต้นอย่ำงยิ่ง รู้สึกเหมือนเปลี่ยนจำกเด็กยำกจนเป็นลูกคนรวยชั่วข้ำมคืนจิ่นน้อยช่ำงเก่งจริงๆ ไปเมืองหลวงเพียงครั้งเดียวก็แก้ปัญหำที่ยำกที่สุดของตระกูลฉงฉีได้จิ่นไฉเหวยถูกท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นและผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติของตระกูลฉงฉ
