“แต่เจ้าคิดว่าจะเอาเปรียบข้าได้จริงๆ หรือ!”แม้จะหลงกล แต่กวานซานไห่ก็ไม่แสดงอาการตื่นตระหนก เขาเพียงไม่ต้องการต่อสู้กับผู้อื่นเท่านั้น ไม่ใช่ว่าไม่สามารถต่อสู้ได้!ยิ่งไปกว่านั้น เมิ่งจวินจื่อยังไม่รู้ด้วยซ ้าว่าผลของการบำเพ็ญของเขาคืออะไรแต่คำพูดถัดไปของเมิ่งจวินจื่อกลับทำให้หัวใจของเขาสะท้าน“หากข้าเดาไม่ผิด ผลของการบำเพ็ญของสหายกวานมีความสามารถกลืนกลายใช่หรือไม่ สามารถเปลี่ยนคนหนึ่งให้กลายเป็นอีกคนหนึ่งได้อย่างสมบูรณ์ หากไม่เป็นเช่นนั้น สหายกวานคงไม่สามารถฟื้นฟูแคว้นต้าอวี๋ได้”เมิ่งจวินจื่อและเจียงผิงอันสังเกตเห็นตัวตนของกวานซานไห่มาตั้งแต่นานมาแล้ว รู้ว่ากวานซานไห่มีความต้องการที่จะฟื้นฟูแคว้นต้าอวี๋ผลของการบำเพ็ญของกวานซานไห่ไม่เคยมีบันทึกในตำราประวัติศาสตร์เล่มใดเลย การฟื้นฟูแคว้นต้าอวี๋ไม่ใช่เพียงแค่การกำจัดตระกูลเจียงและเข้าไปแทนที่เท่านั้น ผ่านการเปลี่ยนแปลงมา
หนึ่งแสนปี แคว้นต้าอวี๋และแคว้นต้าเซี่ยเป็นราชวงศ์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงทั้งสองคนสงสัยว่าผลของการบำเพ็ญของกวานซานไห่สามารถช่วยฟื้นฟูแคว้นต้าอวี๋ได้ พวกเขาจึงคาดเดากันมากมายและเมื่อครู่เมิ่งจวินจื่อได้เห็นกวานซานไห่เปลี่ยนศพให้กลายเป็นราชครูคนที่สอง ในที่สุดก็พิสูจน์การคาดเดาของตนเองที่จริงแล้ว การคาดเดาของเมิ่งจวินจื่อคลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริงเล็กน้อย กวานซานไห่ตั้งชื่อผลของการบำเพ็ญของตนว่า“ผลของการบำเพ็ญการลอกเล
