เป็นของเขา ก็ไม่มีความแตกต่างเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องใช้กฎของยุทธภพ ใครมีอาจหาญมากกว่าก็ได้ครอบครองของวิเศษ!
เหล็กวิเศษหายากนับไม่ถ้วนถูกหลอมละลายในเปลวเพลิงกลายเป็นแผ่นเหล็กนับไม่ถ้วนลอยออกมา ติดอยู่บนตัวของพลเอกหยก กลายเป็นชุดเกราะที่สวมใส่เต็มยศนี่คือการแต่งกายของเขาในช่วงสงครามปลายราชวงศ์ต้าเฉียนในเวลานั้นเขาควบคุมกองทัพนับหมื่น องอาจผึ่งผาย เป็นผู้มีคุณสมบัติในการแย่งชิงใต้หล้าพลเอกหยกถือหอกปลายไฟ พุ่งเข้าใส่จิ่นไฉเหวย!“ไม่รู้จักความตาย!” ดวงตาเสือสีทองเย็นชา ฉงฉีควบคุมการสังหาร บิดาของนางเคยสร้างชื่อเสียงเรื่องการฆ่าในยุคโบราณ ในฐานะลูกสาวคนเล็กของฉงฉีเฒ่า นางจะอ่อนแอได้อย่างไร?เฮือก——ฉงฉีคำราม โบกปีกกระดูก ราวกับมีวิญญาณที่ถูกรังแกนับไม่ถ้วนกำลังครวญคราง ทำให้พื้นที่แตกสลาย พลเอกหยกเหยียบเศษพื้นที่ที่แตกสลาย พุ่งเข้าหาจิ่นไฉเหวย!ฉงฉีสีขาวอ้าปากกว้าง กัดหัวหอกปลายไฟทันที นางสะบัดศีรษะอย่างแรง ขว้างทั้งหอกปลายไฟและพลเอกหยกออกไปบนหอกปลายไฟปรากฏรอยเขี้ยวเสือ ทำให้พลเอกหยกเปลี่ยนสีหน้า หอกปลายไฟนี้ติดตามเขามาหลายปี แม้แต่ตอนที่ต่อสู้กับท่านราชันฝันร้ายและฮ่องเต้อวี๋อู๋เหยา ก็ไม่เคยทิ้งร่องรอยไว้ ไม่คิดว่าเพียงถูกฉงฉียุคโบราณตัวนี้กัดเพียงครั้งเดียวก็เสียหายแล้ว
ในขณะที่บุคคลโบราณทั้งสองต่อสู้กัน ลู่หยางไม่กล้าเข้าไปยุ่งรีบอุ้มลูกท้อเซียนวิ่งหนีทันที“ไปตายเหอะ เขาวิ่งมาทางนี้แล้ว!”
