่าวกรองอย่างไม่อยากเชื่อ เพียงแค่ผ่านไปสองสามวัน น้องสี่ก็ถูกลู่หยางจัดการจนหมด“หรือว่าเขาต้องการใช้เรื่องนี้เตือนทุกคน ไม่ให้พยายามดึงเขาเข้ามาเพื่อแย่งชิงบัลลังก์?”ร่างขององค์ชายรองสั่นเล็กน้อย ต้องไม่เป็นศัตรูกับคนผู้นี้เด็ดขาด!องค์ชายห้าที่เดิมยังคิดจะดึงลู่หยางเข้ามา ก็สงบลง ไม่กล้าคิดอะไรกับลู่หยางอีก แผนการดึงตัวในอนาคตทั้งหมดถูกยกเลิก……เมื่อผู้อยู่เบื้องหลังอย่างเซียนอมตะได้ยินว่าจวนขององค์ชายสี่ถูกปิดผนึกแล้ว ก็รอคอยอย่างมีความสุขว่ากรมอาญาจะนำคนไปค้นวังหลวงเมื่อไหร่“ตามที่ข้ารู้ ตามกฎหมายของแคว้นต้าเซี่ย ฮ่องเต้มีอำนาจในการอภัยโทษ การหวังจะใช้เรื่องขององค์ชายสี่ลงโทษประหารทั้งเก้าตระกูล คงเป็นไปไม่ได้” ฮ่องเต้เห็นลู่หยางตลอดทางพึมพำว่ากรมอาญาจะไปค้นบ้านเมื่อไหร่ พึมพำจนหางตาของเขากระตุก จึงต้องออกมาอธิบาย ให้ลู่หยางเลิกพึมพำเสียที“มีกฎเช่นนี้ด้วยหรือ?” เซียนอมตะไม่รู้จริงๆ แม้ด้วยสติปัญญาของนาง ก็ไม่สามารถคิดแผนแย่งชิงบัลลังก์ที่สมบูรณ์ไร้ที่ติได้
“ดูเหมือนตระกูลเจียงจะมีวิสัยทัศน์ ตอนที่กำหนดอำนาจการอภัยโทษก็นึกถึงเหตุการณ์วันนี้แล้ว!” เซียนอมตะขมวดคิ้ว ตระกูลเจียงสามารถกำหนดกฎหมายที่รอบคอบถึงเพียงนี้ ความรอบคอบนี้ไม่น้อยไปกว่าผู้นำสองเลย เพียงแค่ด้อยกว่านางนิดหน่อยเท่านั้นฮ่องเต้: “……”ข้าคิดว่าตอนที่กำหนดอำนาจการอภัยโทษ คงไม่มีใครนึกถึงเหตุการณ์วันนี้หรอก“ข้าเห็นว่าเจ้า
