วยความงุนงง
ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ยังจะมีกะจิตกะใจมานอนจิบชาอยู่อีกหรือ?
หลานเซียงเองก็สังเกตเห็นเย่หนาน นางส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มพลางเอ่ยขึ้น พ่อหนุ่มคนนี้น่าสนใจดี หน้าตาก็หมดจดงดงาม เสียแต่พลังต่ำต้อยไปหน่อย
กล่าวจบ หลานเซียงและหลานเฟิงก็เดินตรงเข้าไปหาเย่หนาน
คุณชาย ไม่สนใจจะเชิญข้าดื่มชาสักจอกหรือ? หลานเซียงส่งสายตายั่วยวน นางจงใจก้มตัวลงต่ำ เผยให้เห็นเนินเนื้อขาวผ่องอวบอิ่มวับๆ แวมๆ
หากเป็นชายอื่นคงเลือดกำเดาพุ่งกระฉูดไปแล้ว แต่สำหรับเย่หนาน เขาเพียงแค่ปรายตามองแวบเดียว แล้วก็เมินเฉยราวกับนางเป็นธาตุอากาศ
เขารู้สึกไม่ถูกชะตากับสตรีผู้นี้ ยิ่งนางเข้าใกล้ เขาก็ยิ่งรู้สึกขนลุก
เมื่อเห็นเย่หนานทำหูทวนลม สีหน้าของหลานเซียงก็บึ้งตึงลงทันที
เจ้าหนุ่ม! อย่าให้มันมากนัก พี่สาวข้าอุตส่าห์ลดตัวลงมาคุยด้วย เจ้ากล้าเมินนางเชียวรึ? หลานเฟิงตะคอกใส่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ทำท่าจะพุ่งเข้าไปสั่งสอนเย่หนานให้รู้สำนึก
หลานเซียงเองก็ไม่ได้ห้ามปราม นางยืนกอดอกมองดูด้วยสายตาเย็นชา
ฟึ่บ!
ทว่าในชั่วพริบตานั้น ดาบหัวตัดเล่มยักษ์ก็พุ่งแหวกอากาศลงมาปักลงบนพื้นดินเบื้องหน้าหลานเฟิงอย่างแม่นยำ
ตึง!
