ุดิบในการเป็นเซียน อนาคตในการแย่งชิงยุคทองจะต้องมีที่นั่งแน่นอนแน่นอนว่าตัวลู่หยางไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้ เพราะตอนนี้เขากำลังถูกทารกอมตะตี ไม่มีเวลาสนใจว่าภายนอกประเมินเขาอย่างไร“ฮึก ฮึก——” ลู่หยางหอบหายใจ มองทารกอมตะอย่างระแวดระวังตอนนี้เขาควบคุมทารกอมตะได้ทางอ้อม ไม่เช่นนั้นคงถูกตีหนักกว่านี้“สมกับเป็นสภาวะที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าในทางทฤษฎี ไล่ตามไม่ง่ายเลย”ทารกอมตะคือสภาวะที่แข็งแกร่งที่สุดของลู่หยางในช่วงขั้นทารกแรกกำเนิด ลู่หยางต้องการเอาชนะทารกอมตะ ทำได้เพียงฝึกฝนฝีมือตนเองให้ถึงสภาวะที่ดีที่สุดการต่อสู้กับทารกอมตะช่วยพัฒนาลู่หยางได้มาก
ในความเป็นจริง เซียนอมตะยึดครองร่างของลู่หยางชั่วคราว ก็ไม่ได้เล่นตลอดเวลา ในยามว่าง นางก็ช่วยลู่หยางบำเพ็ญเซียนเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถึงเทศกาลหยวนเซียวเมิ่งจิ่งอวี้ตื่นเต้น อยากออกไปเที่ยว และอยากพาเมิ่งจิ่งโจวและเซียนอมตะไปด้วย“พี่ลู่หยาง ออกไปเที่ยวกันเถอะ”“ไปกัน” เซียนอมตะได้ยินว่าจะออกไปเที่ยว รีบกระโดดออกจากเตียงทันที หยุดการบำเพ็ญเทศกาลหยวนเซียวในเมืองหลวงคึกคักเป็นพิเศษ ทุกบ้านประดับโคมไฟอย่างงดงาม ผู้คนบนถนนล้วนร่าเริง ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกสบายใจ“นั่นคือที่ไหนหรือ?” เซียนอมตะจู่ๆ ก็ชี้ไปที่หอสุราที่ประดับโคมไฟสีแดง รู้สึกว่าที่นั่นมีกลิ่นอายของโลกีย์อย่างหนาแน่นเมิ่งจิ่งอวี้ส่ายหน้า ไม่รู้ว่าที่นั่นคือที่ไหน นางไม่เคยไปสถานที่แบบนั้
