“เจ้าสำนักของพวกเราวางแผนไว้ไกลถึงเพียงนี้หรือ?” เมิ่งจิ่งโจวตกใจมาก หรือที่ท่านเต๋าปู้อวี่ปกติสร้างศัตรูไว้ทั่ว ก็เพื่อการต่อสู้ในวันนี้หรือ?ลู่หยางพูดเสียงเบา “ไม่ ข้าคิดว่าอาจารย์ท่านสร้างความแค้นไว้ทั่วเพราะเป็นนิสัยส่วนตัวมากกว่า”“โจรเฒ่าปู้อวี่ข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติแล้วหรือ?” ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างของลัทธิอู่ชิงที่อยู่เหนือศีรษะลู่หยางสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวที่ที่ว่าการเมือง เห็นได้ชัดว่าเป็นอีกคนที่มีปัญหากับท่านเต๋าปู้อวี่“ยังมีพลังไปสนใจคนอื่นอีกหรือ?” ท่านเจ้าเผ่าจิ่นดวงตาแดงก ่าโบกพัดเพลิงปีศาจ อ้าปากกว้าง กลืนเงาผีต่างๆ ที่อีกฝ่ายเรียกออกมาเข้าไปในท้อง หลอมรวมเป็นวิญญาณรับใช้ เปลี่ยนให้เป็นประโยชน์ต่อตนเองตระกูลอวี่ฉีเป็นเผ่านักรบโดยกำเนิด หลังจากพวกเขาเข้าสู่สภาวะการต่อสู้ จะสนใจเพียงแค่คู่ต่อสู้ ไม่สนใจสภาพแวดล้อมภายนอกตามคำประเมินของเซียนอมตะ นี่เรียกว่ามุ่งมั่นแน่วแน่
“ใครจะชนะ?” ท่านเซียนบรรพกาลตื่นเต้นมองไปยังท้องฟ้าเหนือที่ว่าการเมือง ตอนเขาอยู่ขั้นรวมร่างก็ยังไม่เคยเห็นการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสักครั้งไม่คิดว่าเพียงแค่อยู่ในคุกสองสามวัน ก็เกิดการต่อสู้ระดับนี้แล้วท่านเต๋าปู้อวี่ปูวิถีกระบี่ใต้เท้าอีกครั้ง เงากระบี่นับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากใต้เท้า จิตสังหารสั่นสะเทือนโลก แสงกระบี่สายแล้วสายเล่าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แปรเปลี่ยนไม่คาดเดา ราวกับมังกรบินหงส์เต้นร
