็เพราะเราสองคนรู้จักกัน ข้าถึงได้บอกเจ้า”“หุบปาก!” อู่เล่ย์ตวาดเสียงต ่าเห็นเขาประกบฝ่ามือ สายฟ้ารอบกายรุนแรงขึ้น ในชั่วพริบตาเรียกเมฆฟ้าผ่ามา ท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง สายฟ้านับไม่ถ้วนเหมือนงูวิเศษพุ่งออกจากเมฆ ฆ่าเข้าใส่ท่านเต๋าปู้อวี่ทั้งสองเป็นขั้นรวมร่างตอนปลายเหมือนกัน และเขาอยู่ในขั้นรวมร่างตอนปลายมาสองพันปีแล้ว เป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างตอนปลายที่สมกับชื่อ ฆ่าเจ้าไม่ได้หรือไง!
กระบี่พ้นฝัก คมกระบี่พัดผ่าน เหมือนทางช้างเผือกที่ถล่มลงมาราวกับม้วนภาพเขียนหมึกที่เคลื่อนไหว น ้าตกคมกระบี่ม้วนขึ้นสู่ท้องฟ้า ปะทะกับเมฆฟ้าผ่าเมฆฟ้าผ่าราวกับทำจากกระดาษ ถูกน ้าตกคมกระบี่เจาะทะลุท่านเต๋าปู้อวี่หมุนข้อมือ ปลายกระบี่ปัดเบาๆ ราวกับสั่นพ้องกับฟ้าดินชักนำพลังกระบี่ที่ลอยอยู่โดยรอบ พลังกระบี่อันคมกริบรวมตัวบนคมกระบี่ บางเฉียบที่สุด และเร็วที่สุดพลังกระบี่ระเบิด ส่องสว่างใบหน้าอันหวาดกลัวของอู่เล่ย์อู่เล่ย์รีบใช้สายฟ้าสร้างเกราะ ปกป้องจุดสำคัญ แต่การโจมตีนี้ยังคงไม่อาจต้านทานพลังกระบี่ที่รวมตัวกัน ทะลุกระดูกไหปลาร้าอู่เล่ย์ถอยหลังหลายก้าว เว้นระยะห่างจากท่านเต๋าปู้อวี่“พวกเราเป็นขั้นรวมร่างเหมือนกัน ทำไมเจ้าถึงรับการโจมตีของข้าไม่ไหวแม้แต่กระบวนเดียว ช่องว่างระหว่างเราทำไมถึงใหญ่กว่าที่ข้าจินตนาการไว้?”“โจรเฒ่าปู้อวี่!”อู่เล่ย์ไม่อาจกดความโกรธไว้อีกต่อไป หากพูดถึงรุ่น เขาเป็นผู้บำเพ็ญรุ่นเดียวกับอา
