กว่ารัตติกาลปรากฏเหนือศีรษะของบุรุษผู้นั้น แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว จนปกคลุมทั่วทั้งเมืองเยว่“ตอนนี้ พวกเราควรคิดบัญชีความแค้นกันได้แล้ว”ชายวัยกลางคนสีหน้าเย็นชามองไปยังท่านเต๋าปู้อวี่ เสียงดังราวฟ้าร้อง เพียงแค่พูด ก็ทำให้อากาศสั่นสะเทือนท่านเต๋าปู้อวี่เงยหน้า มองชายวัยกลางคน หัวเราะออกมา “ข้ากำลังคิดอยู่เลยว่าเจ้าอู่เล่ย์ไร้ประโยชน์ทำไมไม่ยอมหนีสักที ที่แท้ก็ต้องการหน่วงเหนี่ยวเพื่อให้ท่านประมุขซูมา!”รองประมุขลัทธิอู่ชิง ซูโม่หร่าน ขั้นข้ามพิบัติตอนกลางมีซูโม่หร่านเป็นที่พึ่ง อู่เล่ย์ก็มีความมั่นใจทันที “โจรเฒ่าปู้อวี่วันนี้คือวันตายของเจ้า!”เมื่อครู่ท่านเต๋าปู้อวี่พูดแล้ว ไม่มีผู้บำเพ็ญฝ่ายธรรมะคนใดรู้ว่าท่านเต๋าปู้อวี่อยู่ที่นี่ และเมืองเยว่ก็ถูกรองประมุขซูปิดล้อม เข้าได้แต่ออกไม่ได้
ช่องว่างวิทยายุทธ์มหาศาลปรากฏชัด ไม่มีกองเสริม นี่คือโอกาสอันดีที่จะฆ่าท่านเต๋าปู้อวี่!ซูโม่หร่านก็เป็นผู้เสียหายในเหตุการณ์ครั้งนั้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นผู้เสียหายที่มีวิทยายุทธ์สูงที่สุด เขาเกลียดท่านเต๋าปู้อวี่ถึงกระดูกเพียงแต่เขาระมัดระวังตัวตลอด หากไม่มั่นใจว่าจะฆ่าในคราเดียว เขาจะไม่ลงมือหากปล่อยให้ท่านเต๋าปู้อวี่หนีไปจริงๆ ภายหน้าจะยิ่งยากที่จะฆ่า!“ท่านประมุขใหญ่ซู ท่านผู้ฒ่าทำไมถึงเหมือนกับอู่เล่ย์คนเขลานี่เวลาผ่านไปกว่าพันปี ยังคงอยู่ในขั้นข้ามพิบัติตอนกลาง?”“ไม่ใช่ว่าวิทยายุทธ์ถึงขีดจำกั