น ถึงจะไม่อาจเอาชนะศัตรูได้ แต่ก็รั้งศัตรูไว้รอกำลังเสริมมาถึงได้ไม่มีปัญหาเขาหมุนหนังสือเล่มหนึ่งบนชั้นหนังสือ ชั้นหนังสือส่งเสียงดังเคลื่อนออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นประตูหิน เขาป้อนพลังวิเศษลงบนประตูหิน ประตูเปิดออก เผยให้เห็นอุโมงค์ยาวเขารีบเข้าไปในอุโมงค์ มาถึงห้องลับขณะที่เขาเดินผ่านอุโมงค์ ตะเกียงน ้ามันที่ติดอยู่บนผนังหินสว่างขึ้นทีละดวง จนถึงส่วนลึกที่สุดของห้องลับ
“อะไรนะ!”เมื่อเขามาถึงห้องลับ ตกใจทันที จุดศูนย์กลางของกำแพงกำบังปกป้องเมืองที่สลักไว้บนผนังห้องลับถูกทำลายจนหมดสิ้น ไม่มีทางซ่อมแซมได้เลย!“นี่เป็นไปได้อย่างไร!”หากไม่มีพลังวิเศษของเขาเป็นกุญแจ ไม่มีใครสามารถบุกรุกเข้ามาที่นี่ได้!“ผู้ปกครองเมืองต้วน รู้สึกตกใจมากหรือ?”เสียงราวกับผีหลอนดังมาจากเบื้องหลังผู้ปกครองเมือง“ใครกัน!” ผู้ปกครองเมืองต้วนหันขวับ ตั้งแต่ต้นจนจบเขาแผ่พลังวิเศษไว้ตลอด แต่กลับไม่สังเกตเห็นว่ามีคนเข้ามาใกล้ตัวเองพลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าตนเอง!อีกฝ่ายแนะนำตัวด้วยชื่อที่ผู้ปกครองเมืองต้วนไม่เคยได้ยินมาก่อน “ลัทธิอู่ชิง อู่เล่ย์”“เป็นพวกลัทธิอู่ชิงจริงๆ ด้วย!” ผู้ปกครองเมืองต้วนจ้องอู่เล่ย์อย่างระแวดระวัง แอบสัมผัสแหวนเก็บของ หยิบหอกพู่แดงออกมา“ดูเหมือนพวกเจ้าจะแบ่งกำลังเป็นสองทาง ฝ่ายหนึ่งไปปล่อยคนอีกฝ่ายมาหน่วงเหนี่ยวข้า!”
อู่เล่ย์ส่ายหน้าเบาๆ พูดอย่างเรียบเฉย “การปล่อยคนเป็นเพียงการอำพราง จุดประสงค์
