ไม่เหมาะกับการบำเพ็ญสามารถเดินทางสายราชการได้!”“เดินทางสายราชการ เดินทางสายราชการ เดินทางสายราชการให้ข้ากลายเป็นคนแข็งทื่อเหมือนท่านงั้นหรือ!”
“พวกท่านเคยคิดถึงความรู้สึกของข้าไหม!”“ในเมื่อตั้งชื่อข้าว่าเหวินอู่ (วรรณคดีการทหาร) แล้ว อู่(การทหาร) อยู่ที่ไหนเล่า!”อายุยี่สิบห้าอยู่ในขั้นแก่นทองคำ พรสวรรค์การบำเพ็ญนี้ไม่ช้าแล้ว แต่นี่ไม่ใช่ผลจากการบำเพ็ญของต้วนเหวินอู่ แต่เป็นผลจากการที่ผู้ปกครองเมืองต้วนใช้เงินสะสมของตนช่วยบุตรชายยกระดับนี่เป็นขีดจำกัดแล้ว ต้วนเหวินอู่มีพรสวรรค์ต ่าเกินไป หากจะก้าวไปอีกขั้น สมุนไพรและสมบัติที่ต้องใช้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ปกครองเมืองต้วนจะหาได้“การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ ทำร้ายผลประโยชน์ของชาวเมืองเยว่ คลังทรัพย์สินเป็นของราชสำนัก ไม่ใช่ของส่วนตัวของพ่อ พ่อจะให้เจ้าได้อย่างไร…”“พอแล้ว ท่านไม่ต้องพูดอีก!” ต้วนเหวินอู่โกรธจัด “เมื่อท่านยืนกรานจะรักษาศักดิ์ศรีผู้ปกครองเมือง ก็อย่าโทษว่าข้าไร้ความรู้สึก!”ภายในลัทธิอู่ชิงมีวิธีเพิ่มพรสวรรค์ ต้องใช้เลือดจากหัวใจของครอบครัวเป็นตัวยา ยิ่งครอบครัวมีวิทยายุทธ์สูง ประสิทธิภาพของตัวยาก็จะยิ่งดีบิดาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นฝึกความว่างเปล่า เขาก็อาจเปลี่ยนแปลงเป็นอัจฉริยะรากฐานคู่ได้!
“เหวินอู่…” ดวงตาของผู้ปกครองเมืองต้วนพร่ามัว มองต้วนเหวินอู่ที่ดูแปลกไป ในหัวมีภาพผุดขึ้นมาเป็นระลอก: การเกิดของลูกชายการเปล่งเสียงอ้อแอ้ การเรียนรู
