ระหว่างอู่เล่ย์กับผู้ปกครองเมืองต้วนเป็นรอยลึกมองไม่เห็นก้น ห้องลับรวมถึงห้องหนังสือด้านบนถูกตัดเป็นรอยเช่นกันอู่เล่ย์เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องมองนักพรตถือกระบี่ชราผู้นั้นบนท้องฟ้า เค้นคำพูดออกมาจากซอกฟัน“ปู้อวี่!”ท่านเต๋าปู้อวี่พิจารณาอู่เล่ย์ ค่อยๆ เทียบกับความทรงจำ เข้าใจทันที
“เจ้าคืออู่เล่ย์หรือ? พวกเราไม่ได้เจอกันกว่าพันปีแล้วใช่ไหม ข้าจำได้ว่าตอนข้าเข้าร่วมลัทธิอู่ชิง เจ้าอยู่ในขั้นรวมร่างตอนปลายทำไมตอนนี้ยังอยู่ในขั้นรวมร่างตอนปลายอยู่อีก?”“วิธีบำเพ็ญของลัทธิอู่ชิงพวกเจ้าดูจะใช้ไม่ได้ผลนะ”
