ึ่ง สถานที่นั่นไม่ใช่ที่ที่มนุษย์ควรอยู่จริงๆ” แม้กำลังกินข้าว ก็ยังไม่อาจปิดปากท่านเต๋าปู้อวี่ได้
“ตอนนั้นข้าบังเอิญเจอลัทธิอู่ชิงกำลังรับคน ไม่ทันได้แจ้งใคร ข้าก็คิดว่าข้าจะไปลองดูก่อน แล้วก็เข้าร่วมลัทธิอู่ชิงเลย”“หา?” ทุกคนไม่คิดว่าท่านเต๋าปู้อวี่จะมีประสบการณ์เช่นนี้ “การทดสอบเข้าลัทธิอู่ชิงไม่ใช่ต้องฆ่าคนที่ใกล้ชิดที่สุดหรือ? ท่านผ่านการทดสอบได้อย่างไร?”“ง่ายมาก คนที่ใกล้ชิดข้าที่สุดก็คือตัวข้าเอง ข้าเจอตัวเองอีกคนในกำแพงกำบัง มีพลังเท่ากับข้าทุกประการ ในกำแพงกำบังจะลืมเรื่องก่อนหน้าใช่ไหมล่ะ ข้าเห็นตัวเองอีกคน ก็คิดว่าตัวเองบังเอิญเข้าไปในดินแดนลับอะไรสักแห่ง ต้องเอาชนะตัวเองจึงจะผ่านด่านแล้วข้าก็ทะลุพลังในระหว่างการต่อสู้ กำจัดตัวเองไปซะ”“หลังจากผ่านด่าน ลัทธิอู่ชิงจะสอบสวนว่าคนที่ใกล้ชิดที่สุดที่ปรากฏในกำแพงกำบังคือใคร แล้วเจ้าต้องฆ่าเขาในชีวิตจริง ถึงจะนับว่าเป็นสมาชิกลัทธิอู่ชิงอย่างแท้จริง”“พวกเขาสืบพบว่าคนที่ใกล้ชิดข้าที่สุดคือตัวข้าเอง ไม่อาจให้ข้าฆ่าตัวตาย พวกเขาจึงให้ข้าผ่าน”“หลังจากข้าเข้าร่วมลัทธิอู่ชิง ข้าพบว่าลัทธิอู่ชิงกำลังศึกษาวิถีไร้ความรู้สึก และเพื่อศึกษาวิถีไร้ความรู้สึก พวกเขาแต่งงานพยายามเดินตามวิถีแห่งความรู้สึก แล้วฆ่าภรรยาเพื่อพิสูจน์ตนเองเสริมความไร้ความรู้สึกในใจ”
“ข้ามองว่านี่ใช้ไม่ได้ หากปล่อยให้วิถีไร้ความรู้สึกดำเนินต่อไปเช่นนี้ จะมีสตรีผู้บริส