ราะพวกเจ้าล้วนต้องการเข้าร่วมลัทธิอู่ชิงของเรา”“ทางลัทธิไม่สนใจที่มาที่ไปของพวกเจ้า ไม่สนระดับวิทยายุทธ์ของพวกเจ้า ตราบใดที่พวกเจ้าสามารถทำตามหลักไร้ความรู้สึกเดินตามวิถีแห่งความไร้ความรู้สึก พวกเจ้าล้วนเป็นคนของทางลัทธิเรา”นิวเชียนซานหยิบกระดาษเหลืองออกมาแผ่นหนึ่ง บนกระดาษวาดกำแพงกำบังที่ลู่หยางมองไม่เข้าใจ เขาสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาแจกกระดาษเหลืองให้กับผู้บำเพ็ญทุกคน“กำแพงกำบังดีมาก ผู้ที่ออกแบบกำแพงกำบังชุดนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ” เซียนอมตะอดชมไม่ได้นิวเชียนซานพูดต่อ “การทดสอบเข้าร่วมลัทธิของเราไม่เหมือนลัทธิจิ่วอิ่วและลัทธิเย่าหยางที่ชอบอะไรวุ่นวาย การทดสอบของทางลัทธิมีเพียงข้อเดียว นั่นคือพิสูจน์ว่าพวกเจ้าเป็นคนไร้ความรู้สึก ไร้ความผูกพัน!”“สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำต่อไปคือ นั่งสมาธิบนกระดาษเหลืองนี้”“หลังจากเข้าสู่ภวังค์ กำแพงกำบังบนกระดาษเหลืองจะหยั่งรู้จิตใจของพวกเจ้า รับรู้ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดในใจพวกเจ้า
อาจเป็นพ่อแม่ อาจเป็นผู้อาวุโส หรืออาจเป็นเพื่อน แล้วจะสร้างภาพมายาขึ้นมา”“และพวกเจ้าจะลืมสถานการณ์ตอนนี้ ลืมว่านี่คือการทดสอบคิดว่านี่คือความจริง พวกเจ้าต้องฆ่าคนที่พวกเจ้าเห็น!”พูดถึงตอนท้าย นิวเชียนซานแสดงความบ้าคลั่งและความดุร้ายออกมา ใบหน้าบิดเบี้ยวไปเพื่อเข้าร่วมลัทธิอู่ชิง เขาเคยลงมือฆ่าภรรยาและลูกด้วยมือตนเอง“แน่นอนว่า พิจารณาว่าอีกฝ่ายอาจมีวิทยายุทธ์สูงกว่าพ