ัมพันธ์อะไรกัน!” เซียนม่านหมอกสีเทาแปลกใจ กระบวนท่านี้เขาเคยเห็นเซียนจิ้วชงใช้มาก่อน
“ไม่มีความสัมพันธ์อะไร นี่เป็นเพียงวิชาอาคมธรรมดาๆ เท่านั้น”อวี้จือพูดเสียงเรียบ ราวกับเพิ่งทำเรื่องเล็กๆ
“สวรรค์เบื้องบน พิภพเบื้องล่าง มีเพียงข้าคือผู้ยิ่งใหญ่!” เซียนม่านหมอกสีเทาชี้นิ้วขึ้นฟ้าหนึ่งมือ ชี้นิ้วลงดินอีกหนึ่งมือ เปล่งวาจาศักดิ์สิทธิ์ “โลกนี้ต้องพินาศ!”
ท้องฟ้าอีกด้านหนึ่งพลันลุกโชติช่วงเป็นเปลวเพลิงมหึมา เมฆไฟสีแดงกำซาบราวกับประตูแห่งยมโลกเปิดออก ฝนไฟร้อนระอุตกลงมาจากฟากฟ้า ทุกที่ที่สัมผัส สรรพชีวิตล้วนกลายเป็นเถ้าถ่าน!
ท้องฟ้ายามราตรีสว่างไสวด้วยแสงไฟ ราวกับกลางวัน แต่กลับดูโหดร้ายยิ่งกว่ากลางวัน
สามแสนปีก่อน เซียนม่านหมอกสีเทาใช้กระบวนท่านี้นำพาราชวงศ์ซินฮั่วสู่ความพินาศ!
เขาอยากดูนักว่าประมุขหยุนผู้นี้จะรับมืออย่างไร!
มีผู้อาวุโสขั้นรวมร่างสีหน้าเหม่อลอย พึมพำในปาก “ไฟจากสวรรค์เผาโลก นี่คือไฟภัยพิบัติสามประการในตำนานพระพุทธศาสนา ที่จะนำพาโลกไปสู่จุดสิ้นสุด”
ยังมีผู้อาวุโสขั้นรวมร่างแสดงสีหน้าสิ้นหวัง แม้แต่วิทยายุทธ์ของพวกเขา หากสัมผัสเพียงนิดเดียว ก็ต้องตายในกองเพลิงมหึมา ไหม้เกรียมเป็นถ่าน
หากปล่อยให้ฝนไฟนี้ตกลงมา ทะเลตงไห่ทั้งผืนจะจมอยู่ในเพลิงมหันต์ ถึงขั้นเผาน ้าในทะเลตงไห่ให้แห้งสนิท!
“ไฟคืนสู่ฟ้า” อวี้จือราวกับมองไม่เห็นความน่าสะพรึงกลัวของไฟสวรรค์ เอ่ยเบาๆ สี่พยางค์อีกคร
