ระหว่างกึ่งเซียนกับเซียนมีห้วงเหวลึกที่ไม่อาจข้ามผ่าน ไม่เพียงแค่แสดงออกในความสมบูรณ์ของผลของการบำเพ็ญ แต่ร่างกายเซียนหรือวิญญาณเซียน เพียงแค่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็สามารถบดขยี้กึ่งเซียนได้
“หลีกไปให้พ้น!” ซานซานถูกกรงเล็บมังกรกดทับจนไม่อาจดิ้นหลุด จึงเผาไฟเลือดแท้ ตวาดลั่น พร้อมใช้วิชาแปรกายกายยักษ์“ขอสาบานว่า สามเกาะรวมเป็นหนึ่ง!”
เกาะเผิงไหลทั้งสามเกาะรวมตัวกลายเป็นภูเขาเซียนสีดำขนาดมหึมา มีพลังกลไกห้ามล้อม ทุกผู้ที่เข้าใกล้ภูเขาสีดำล้วนไม่สามารถใช้วิชาอาคมได้ แม้แต่ร่างกายก็จะอ่อนกำลังลงอย่างมาก
ร่างเทพหนุ่มคนหนึ่งแบกภูเขาเซียนสีดำยืนตระหง่านเหนือฟ้าจรดดิน ทะเลตงไห่ลึกถึงสองแสนเมตร แต่ร่างเทพหนุ่มนั้นกลับเหยียบพื้นทะเลด้วยเท้า ศีรษะยื่นพ้นผิวน ้า
นี่คือร่างของซานซานในยามหนุ่ม
รอบร่างธรรมกายนั้น พื้นที่ว่างพังทลาย น ้าทะเลตงไห่ไม่อาจเข้าใกล้ รอบด้านกลายเป็นพื้นที่สุญญากาศ ทุกสิ่งถูกกลืนกิน เอ้าหลิงหัวเราะเยาะเบาๆ แววตาเหยียดหยาม แม้นางจะเล็กเหมือนผงธุลีเมื่อเทียบกับร่างเทพหนุ่ม แต่กลับแผ่รัศมีอำนาจเหนือกว่าร่างเทพหนุ่มหลายเท่า
เอ้าหลิงใช้เขาหงอนมังกรพุ่งชน เมื่อเข้าใกล้ร่างเทพหนุ่ม กระทั่งเกล็ดมังกรที่มีผลของการบำเพ็ญยังไม่อาจกลืนกินได้ ร่างเทพหนุ่มยกภูเขาเซียนสีดำขึ้น ก้มหน้าฟาดลงใส่มังกรดำอันน่าสะพรึงกลัวนั่น
เอ้าหลิงไม่สะทกสะท้าน ราวกับเจาะทะลุกระดาษบางๆ นางทะลวงภูเขาเซียนอย่า
