คุกเข่า ช่างเป็นชื่อกำแพงกำบังที่เท่มากๆ!”“เซียนฉี่หลินเคยพ่ายแพ้ต่อชุดกระบี่นี้?!”“กำแพงกำบังนี้สร้างโดยใคร ไม่เคยได้ยินว่าเซียนยุคโบราณคนไหนเชี่ยวชาญทั้งวิถีกระบี่และกำแพงกำบัง”ทุกคนถกเถียงกันไปมา พวกเขาอ่านตำราต่างๆ ทั้งยุคเก่าและใหม่ ไม่มีตำราโบราณเล่มใดบันทึกเรื่องนี้ไว้“ก็ถูกนะ นี่เป็นเรื่องอัปยศสำหรับเซียนฉี่หลิน จะยอมให้เรื่องนี้แพร่สู่คนรุ่นหลังได้อย่างไร”“กำแพงเคลื่อน!”พร้อมกับคำว่า “กำแพงเคลื่อน” หลุดออกมา กำแพงกำบังเริ่มทำงาน กดลงมา ทำลายทุกสิ่ง ทำลายฟ้าทำลายดิน
ทุ่ม แม้จะเป็นลู่หยางก็ทนแรงกดดันของกำแพงกระบี่ไม่ไหวคุกเข่าลงกับพื้นเขาเงยหน้าจ้องกำแพงกำบังอย่างแน่วแน่ ไม่มีทีท่ายอมแพ้แม้แต่น้อย หยิบสระล้างกระบี่ออกมา“หนึ่งกระบี่เปลี่ยนเป็นหมื่นกระบี่!”ลู่หยางใช้พลังกระบี่เปลี่ยนสระล้างกระบี่เป็นนับหมื่น ทะลักทั่วท้องฟ้า ดำทะมึนเป็นผืนใหญ่ ราวกับเมฆก่อนฝนฟ้าคะนอง แฝงไว้ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินในขณะที่ทุกคนคิดว่าลู่หยางกำลังจะแพ้ เมื่อเห็นการกระทำนี้ของลู่หยาง ต่างพากันตกตะลึง“นี่คือท่าอะไร?!”“เขาก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ หนึ่งกระบี่เปลี่ยนเป็นหมื่นกระบี่ไงล่ะ”“แต่นี่ไม่มีกระบี่นี่นา”“บางทีความเข้าใจในวิถีกระบี่ของลู่หยางอาจถึงขั้นที่ในใจมีกระบี่ ทุกสิ่งเป็นกระบี่ได้! ได้ยินว่าหลังจากลู่หยางมาถึงทะเลตงไห่เคยเอาชนะผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนกว่าสิบคน อาศัยใช้ท่านี้!”“ใช่ๆๆ ข้าย
