ึงแล้วนั่นเอง”ท่านฟังสมุทรและผู้อาวุโสหกทิศได้ยินเสียงอุทานและคำสรรเสริญเหล่านี้ ดวงตาฉายแววสับสน ต่างฝ่ายต่างตบหน้าตัวเองทีหนึ่ง หันไปมองบรรพบุรุษตระกูลมังกรที่ยังยืนอยู่ตรงนั้นพิษของหญ้าเซียนท่าสูญนี้มีผลมากขนาดนั้นเลยหรือ พวกเขาใช้วิชายุทธ์แล้วก็ยังถูกมันทำร้ายได้?ก่อนที่จะเปิดกล่องไม้ ราชามังกรเฒ่าใช้จินตนาการอย่างสุดขีดคิดว่าในกล่องเล็กๆ เช่นนี้จะบรรจุสิ่งใดของบรรพบุรุษไว้ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในกล่องไม้จะบรรจุบรรพบุรุษตัวจริงไว้
“พวกเรามาที่ไหนกัน?” ไม่เพียงแต่ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นจะงุนงงแม้แต่ลู่หยางหนึ่งในผู้ที่เกี่ยวข้องก็งุนงงไม่แพ้กัน ทำไมที่นี่มีคนมากมายเช่นนี้ และชายชราชาวมังกรที่ตื่นเต้นจนเกือบหมดสติตรงหน้านี้คือใคร?เดี๋ยวนะ ที่นี่คงไม่ใช่งานเลี้ยงวันเกิดของราชามังกรเฒ่าใช่ไหมคำนวณเวลาน่าจะพอดี‘เอ๊ะ ทำไมถึงมีหญ้าเซียนท่าสูญที่เหี่ยวแห้งด้วย?’ เสียงของเซียนอมตะดังขึ้นในพื้นที่จิตวิญญาณ“หญ้าเซียนท่าสูญคืออะไร?”“เป็นหญ้าชนิดหนึ่งที่ใช้สร้างภาพมายาเพื่อฝึกจิตใจ แต่ว่าฤทธิ์ไม่ค่อยดีนัก ตอนที่เซียนทำอาหารและจัดจาน สิ่งนี้ก็แค่ใช้เป็นการตกแต่งเท่านั้น”เซียนอมตะทำอาหารให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ กลิ่นหอม และรสชาติที่ครบถ้วนลู่หยางได้ยินเซียนอมตะพูดอย่างไม่ใส่ใจ ก็คิดว่านี่เป็นเพียงหญ้าเซียนที่มีแต่ชื่อเท่านั้นพรวด!ม้าแก่ที่เป็นตัวแทนของตระกูลหลงหม่าเข้าร่วมงาน พ่นสุราวิเศษออกมาใ
