งระบำในกลางท้องพระโรงลีลาการร่ายรำงดงามตระการตา ทำให้ผู้ชมเคลิบเคลิ้มหลงใหลการเต้นรำก็เป็นหนึ่งในวิธีการบำเพ็ญเช่นกัน ผู้บำเพ็ญที่เข้าสู่เต๋าด้วยการเต้นรำมีอยู่ไม่น้อย เพียงแต่มีผู้บำเพ็ญน้อยคนที่เลือกวิธีการบำเพ็ญแบบนี้จนถึงปัจจุบัน ผู้ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในการเข้าสู่เต๋าด้วยการเต้นรำก็คือโจวเทียนนับตั้งแต่โจวเทียนปรากฏตัว ก่อตั้งประเทศปีศาจ ผู้บำเพ็ญที่เดินบนเส้นทางเข้าสู่เต๋าด้วยการเต้นรำก็ค่อยๆ เพิ่มจำนวนมากขึ้น:“หาวิธีอื่นที่จะออกจากไข่มุกบ้านี่ไม่ได้เลย ไม่เช่นนั้นก็ทุบมันทิ้งเสียเลยดีกว่า” เซียนอมตะพูดอย่างภาคภูมิใจ สุดท้ายก็ต้องกลับมาใช้วิธีที่นางคิดขึ้นตั้งแต่แรกนั่นแหละลู่หยางไม่มีทางเลือกอื่น จึงจำต้องเห็นด้วยกับวิธีของเซียนอมตะงานเลี้ยงดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ นอกจากการเต้นรำในน ้ายังมีการเป่าดนตรีศักดิ์สิทธิ์จากตระกูลหอยสังข์ หรือบัณฑิตสัตว์น ้า
แต่งกลอนประพันธ์บท สรรเสริญความยิ่งใหญ่และพระคุณของราชามังกรเฒ่า เหล่าผู้อาวุโสตระกูลมังกรแปลงร่างกลับเป็นร่างแท้ แสดงวิชาอาคม หรือแสดงละครเวที นำเสนอวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ที่ราชามังกรเฒ่าเคยทำในสมัยหนุ่มๆราชามังกรเฒ่าเมื่อเห็นเช่นนั้น ยกจอกสุราสูง หัวเราะร่าอย่างสนุกสนาน ราวกับอ่อนวัยลงสองพันปีผู้อาวุโสปีกดำนั่งอยู่ข้างล่างรู้สึกอึดอัดมาก วีรกรรมเหล่านี้ล้วนมีเรื่องราวที่ไม่ค่อยมีใครรู้ซ่อนอยู่เบื้องหลัง มีสองสามคนที่รู้ เขาอย
