าที่ยืนอยู่ข้างๆ รับกล่องไม้ ส่งให้ราชามังกรเฒ่าท่านเต๋าซานซานเห็นเช่นนั้นก็รู้ว่าแผนการนี้สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วความจริงแล้วในกล่องไม่มีสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับบรรพบุรุษตระกูลมังกร นี่เป็นเพียงข้ออ้างเพื่อให้ราชามังกรเฒ่าเปิดกล่องไม้ด้วยตัวเอง และสัมผัสกับพิษของหญ้าเซียนว่างเปล่าในระยะใกล้เท่านั้นราชามังกรเฒ่าเปิดกล่องไม้อย่างใจร้อนได้ยินเสียงดังปัง ราวกับมีอะไรแตกออก กล่องพ่นควันหนาทึบออกมา บดบังสายตา ร่างสองร่างปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เมื่อราชามังกรเฒ่าเห็นร่างหนึ่งในนั้นชัดเจน ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก ตื่นเต้น
จนพูดอะไรไม่ได้นานเป็นนาที เขากุมหน้าอก ตาพลิกไปมา เกือบจะหมดสติไปท่านเต๋าซานซานใช้วิชายุทธ์ต่อต้านพิษของหญ้าเซียนว่างเปล่าเขาไม่คิดว่าพิษของหญ้าเซียนว่างเปล่าจะร้ายแรงขนาดนี้ หนาแน่นจนสามารถบดบังจิตและสายตาได้มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มเย็นชา เดินไปข้างหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ท่านราชามังกร ของขวัญชิ้นใหญ่ที่ข้าส่งมาให้นี้ ท่านชอบไหม?”“ช… ชอบ”“ตอนนี้ท่านรู้สึกว่าจิตใจมัวหมอง วิญญาณไม่มั่นคง ราวกับเห็นภาพลวงตาใช่หรือไม่?”“ใช่”ท่านเต๋าซานซานเดินพลางพูดพลาง สีหน้าเหมือนกับแผนสำเร็จแล้ว เมื่อเขาเข้าใกล้ราชามังกรเฒ่าและเห็นร่างสองร่างในกลุ่มควัน ร่างกายของเขาก็แข็งค้างควันจางลง เผยให้เห็นร่างของเอ้าหลิงและลู่หยางท่านเต๋าซานซานยืนอึ้งอยู่กับที่ สายตาเลื่อนลอยทำไมบรรพบุรุษตระกูลมังกรถึงอยู่ที่
