งทะยานไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ ราวกับพวกมันไร้ซึ่งความหวาดกลัว
เมื่อเห็นหลิงหลงวิ่งนำหน้าไปไกลลิบ อวี้เซียนก็ได้แต่นึกระอาใจ
หลิงหลง! เอาตุ๊กตาไม้แกะสลักที่เจ้าใช้เมื่อคราวก่อนออกมาเร็วเข้า ให้มันพาพวกเราฝ่าวงล้อมออกไป! อวี้เซียนรีบตะโกนบอก
อ้อ… จริงด้วย! ลืมไปเลย! หลิงหลงดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
มือน้อยรีบควานหาตุ๊กตาไม้แกะสลักรูปมังกรออกมา แล้วขว้างออกไปสุดแรง
โฮก!
พริบตาถัดมา มังกรทองร่างยักษ์ก็ปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง
โดยไม่ต้องรอคำสั่ง มังกรทองตวัดร่างโอบรัดสองสาวไว้ แล้วพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ชนต้นไม้หักโค่น ก้อนหินแตกกระจาย เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปตลอดทาง
เพียงชั่วอึดใจ สองสาวก็พุ่งทะลุผ่านม่านหมอกหนาทึบออกมาได้สำเร็จ
เฮ้อ… เกือบตายแล้วไหมล่ะ! หลิงหลงทิ้งตัวลงนั่งแปะกับพื้นอย่างหมดสภาพ ส่วนอวี้เซียนยืนหอบหายใจด้วยความหวาดผวา
โชคดีที่พวกนางไหวตัวทัน พอเห็นท่าไม่ดีก็รีบโกยแน่บมาตั้งแต่แรก
เพล้ง!
ทันใดนั้น ร่างมังกรทองอันน่าเกรงขามก็สลายกลายเป็นเศษไม้ร่วงกราวลงสู่พื้น
อวี้เซียนมองเศษซากตุ๊กตาไม้ด้วยความเสียดาย ของวิเศษทรงพลังขนาดนี้กลับต้องมาพังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา แต่หลิงหลง
