ู้จักธรรมเนียม เมื่อพวกเจ้ามาที่ตระกูลคุนเผิง ก็ต้องต้อนรับอย่างดี”ผู้อาวุโสปีกดำห่อหุ้มทุกคนด้วยก้อนน ้าอีกครั้ง ตัวเองกลับร่างเป็นนกเผิงปีกดำ พุ่งออกจากรังนก ดิ่งลงไปข้างล่างทางตอนเหนือของทะเลตงไห่มีป่าไม้ที่เติบโตในน ้าแห่งหนึ่งต้นไม้เหล่านี้สูงตระหง่านจรดเมฆ ขนานกับเมฆหมอก รังนกของผู้อาวุโสปีกดำสร้างอยู่บนต้นไม้ที่สูงที่สุดใต้รังนกคือถิ่นที่อยู่ของตระกูลคุนเผิง ทุกคนเห็นคุนเผิงใหญ่ตัวหนึ่ง ท่ามกลางน ้าทะเลกระเพื่อมและคลื่นซัดสาด พุ่งทะลุผิวน ้าทะเลในชั่วพริบตา ลอยขึ้นราวกับเกาะเคลื่อนที่ เกล็ดปลาเปล่งประกายแสงแปลกตา ค่อยๆ สลายไป แทนที่ด้วยขนนกแข็งแกร่ง กลายเป็นนกเผิง ทะยานสู่ฟากฟ้าผู้อาวุโสปีกดำนำทุกคนไปหาหัวหน้าเผ่าคุนเผิง
หัวหน้าเผ่าคุนเผิงเห็นบรรพบุรุษจู่ๆ ก็นำคนหกคนมา รีบคำนับ:“คารวะท่านบรรพบุรุษ”“คนทั้งหกนี้เป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเรา เจ้าต้องต้อนรับให้ดี”“ขอรับ ขอรับ ขอรับ” หัวหน้าเผ่าคุนเผิงรีบพยักหน้ารับคำ เรื่องที่บรรพบุรุษสั่ง เขามักทุ่มเททำให้ดีที่สุดเสมอ“หัวหน้าเผ่าเสี่ยว?” เมิ่งจิ่งโจวเห็นหัวหน้าเผ่าคุนเผิง อุทานออกมานี่ไม่ใช่หัวหน้าเผ่าเสี่ยวที่มาคารวะปีใหม่ที่ตระกูลเมิ่ง และยังให้เงินอั่งเปากับเขาด้วยหรอกหรือ?หัวหน้าเผ่าเสี่ยวตกตะลึง มองทะลุการปลอมตัวของเมิ่งจิ่งโจวแสดงความประหลาดใจยิ่งกว่าเมิ่งจิ่งโจวเสียอีก: “คุณชายใหญ่เมิ่ง?”“ตระกูลของท่านตามมาทวงหนี้จนถึง
