างมองหลี่หาวเหรินด้วยสายตาเย้ายวน “จะเป็นสามีของผู้อื่นแล้วจะเป็นอย่างไร คุณชายหนุ่ม ข้าเห็นน ้าของเจ้ายังเต็มเปี่ยม แน่นอนว่าต้องเป็นเพราะท่านซู่ไม่ยอมมอบร่างกายให้เจ้า ไฉนไม่ยอมรับข้าเสียเล่า คืนนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้ขึ้นสวรรค์ และจะจัดหาทรัพยากรบำเพ็ญทั้งหมดให้เจ้าในอนาคต”ซูอี้เหรินหัวเราะเบาๆ ไม่ได้นำเสวียนหลิงมาใส่ใจ: “โธ่ เจ้าคิดว่าการทำลายเกียรติของตัวเองจะล่อลวงสามีของข้าได้หรือ? คุณชายระหว่างข้ากับเสวียนหลิง เจ้าเลือกใคร?”รู้สึกถึงสายตาอันหนักอึ้งของซูอี้เหรินและเสวียนหลิงที่ตกลงมาบนตัวเอง หลี่หาวเหรินรู้สึกว่าหนังศีรษะชาไปหมดถ้าเป็นไปได้ เขาไม่อยากเลือกใครเลย
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ หากไม่เลือกใคร ก็คงยากที่จะออกจากงานประลองคัดเซียนอย่างมีชีวิตเขาพยายามนึกถึงความทรงจำของชิ่นห่าวเหริน จับมือซูอี้เหรินอย่างจริงจัง ซูอี้เหรินสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ไม่คิดว่าหลี่หาวเหรินจะกล้าทำอย่างนี้“อี้เหริน ข้าชอบเจ้ามาตลอด”ซูอี้เหรินยังไม่ทันพูดอะไร ฝ่ายเสวียนหลิงก็มีปฏิกิริยาก่อน“ดีๆๆ เมื่อเจ้าไม่เลือกข้า ก็อย่าโทษที่ข้าจะต้องใช้วิธีการบางอย่าง!”กระบี่บินสิบสองเล่มลอยอยู่ข้างหลังเสวียนหลิง ปลายกระบี่ชี้ออกด้านนอก จัดเรียงเป็นวงกลม หมุนอย่างช้าๆนี่คือกระบี่ปราบมารสิบสองเล่มที่เจ้าเกาะเผิงไหลหลอมให้เสวียนหลิงด้วยตนเอง เพียงพอที่จะเห็นความรักที่มีต่อธิดาเพียงคนเดียวเสวียนหลิงมีพรสวรรค์ธรรมดา แม
